Poprawne jest stwierdzenie: "Grafika wektorowa jest niezależna od rozdzielczości." Wynika to z tego, że obraz wektorowy nie jest zapisany jako tablica pikseli, tylko jako zestaw opisów obiektów (np. odcinki, krzywe Béziera, wypełnienia, obrysy) oraz ich parametrów. Podczas wyświetlania lub eksportu program przelicza te opisy na piksele dla danej powierzchni i urządzenia, dlatego ten sam plik może wyglądać ostro przy różnych rozmiarach.
Stwierdzenie "Grafika wektorowa jest nieskalowalna." jest błędne, bo skalowalność bez utraty jakości jest jedną z jej głównych zalet (typowe zastosowania to logotypy i ikony w różnych rozdzielczościach).
Stwierdzenie "Nie można przetworzyć ją na grafikę rastrową." jest również błędne. W praktyce bardzo często wykonuje się rasteryzację wektorów, np. eksport do PNG/JPG, generowanie miniatur czy renderowanie do bitmapy w przeglądarce lub silniku graficznym.
Stwierdzenie "Raz utworzoną nie można edytować." jest fałszywe, ponieważ grafika wektorowa jest z natury obiektowa: można edytować kształty, węzły, krzywe, kolory, grubości linii i atrybuty. Trzeba jedynie pamiętać, że po rasteryzacji (zamianie na bitmapę) edycja staje się edycją pikseli, a nie obiektów.
W kontekście WWW warto kojarzyć wektory szczególnie z formatem SVG, a raster z PNG/JPG/WebP. Dobór formatu wpływa na jakość przy skalowaniu, wagę pliku i łatwość stylowania elementów w interfejsie.
