Korekcja barwna to zestaw działań, które zmieniają wygląd obrazu: relacje między cieniami, półtonami i światłami oraz to, jak postrzegane są barwy. Typowe narzędzia (poziomy, krzywe, korekcje selektywne, HSL, balans bieli) operują na wartościach jasności i składowych barwy, dlatego w naturalny sposób mogą zmieniać kilka cech jednocześnie.
Tonacja obrazu zależy od korekcji, bo modyfikacje kontrastu i krzywych tonalnych przesuwają półtony oraz zmieniają relacje między ciemnymi i jasnymi partiami.
Odwzorowanie barw również zależy od korekcji: balans bieli, nasycenie czy przesunięcia odcieni powodują, że te same obiekty mogą wyglądać cieplej/chłodniej i bardziej/mniej nasycenie.
Rozkład jasności na obrazie (praktycznie obserwowany np. na histogramie) zmienia się, gdy podnosisz ekspozycję, rozjaśniasz cienie lub przycinasz światła i czernie. To bezpośredni skutek korekt tonalnych.
Natomiast tryb koloru to cecha sposobu kodowania obrazu (model barw i liczba kanałów, np. RGB, CMYK, skala szarości). Sama korekcja barwna nie musi zmieniać trybu; możesz intensywnie korygować barwy w ramach tego samego trybu. Zmiana trybu to zwykle osobna decyzja związana z przeznaczeniem pliku (ekran/druk) i wymaganiami procesu publikacji.
Typowa pułapka egzaminacyjna polega na utożsamieniu "barwnej" korekcji z koniecznością zmiany trybu. W praktyce tryb pozostaje stały, a korekcja zmienia parametry obrazu w obrębie danego trybu.
