Korekcja barwna to zestaw działań, które mają zmienić wygląd obrazu: jego kolorystykę i relacje tonalne. Typowe operacje to m.in. balans bieli, regulacja nasycenia, praca na krzywych/poziomach, selektywne zmiany w wybranych zakresach barw oraz korekta kontrastu. Takie działania wpływają na to, jak obraz jest odbierany, czyli na parametry opisujące rozkład jasności i barw w pikselach.
Dlatego podczas korekcji barwnej mogą zmieniać się:
- Tonacja obrazu – bo przesuwając krzywe, poziomy i kontrast zmieniasz przejścia między cieniami, półtonami i światłami.
- Odwzorowanie barw – bo korekcja może ocieplać/ochładzać kadr, przesuwać odcienie i zmieniać nasycenie, co bezpośrednio wpływa na wierność i charakter kolorów.
- Rozkład jasności na obrazie – bo każda zmiana ekspozycji, cieni/świateł lub krzywych zmienia histogram (ile pikseli ma daną jasność).
Tryb koloru (rozumiany jako sposób zapisu informacji o kolorze w pliku, np. poprzez określony układ kanałów) nie jest cechą, która "sama z siebie" zmienia się wskutek regulacji barwnych. Korekcja modyfikuje wartości pikseli w ramach danego zapisu, natomiast zmiana trybu koloru to zwykle oddzielna decyzja o konwersji (np. przygotowanie pod konkretne zastosowanie). Z tego powodu, spośród podanych odpowiedzi, to właśnie tryb koloru jest cechą niezależną od samych zmian wprowadzanych podczas korekcji barwnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Bo opisują elementy, które korekcja wprost zmienia: tonację (relacje tonalne), odwzorowanie barw (kolorystykę) oraz rozkład jasności (histogram). W praktyce warto na egzaminie pamiętać zasadę: korekcja zmienia "jak wygląda", konwersja zmienia "jak jest zapisane".
