W układach napędowych walcarek "łączniki" to w praktyce wrzeciona łącznikowe – wały przenoszące moment obrotowy z rozdzielacza napędu na walce robocze. Kluczową cechą łączników jest to, że na obu końcach mają przeguby uniwersalne (Cardana), dzięki którym mogą przenosić moment mimo zmiany wzajemnego ustawienia elementów (np. podczas regulacji rozwarcia i ugięć walców pod obciążeniem).
Na schematach kinematycznych łączniki rozpoznaje się po charakterystycznych symbolach przegubów umieszczonych na końcach wałów (np. półkola/oznaczenia przegubów). Jeżeli na rysunku występuje kilka identycznych łączników (np. trzy wrzeciona dla trzech walców), często są one oznaczone jedną cyfrą, która opisuje całą grupę elementów tego samego typu. Dlatego odpowiedź jedną cyfrą jest zgodna z typową konwencją schematów.
Odpowiedź "Cyfrą 1." jest poprawna, ponieważ cyfra 1 wskazuje właśnie na zespół wałów z oznaczeniami przegubów, łączących rozdzielacz momentu z walcami.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odnoszą się do innych elementów łańcucha kinematycznego: "Cyfrą 2." dotyczy klatki zębatej (rozdzielacza napędu na kilka wyjść), "Cyfrą 3." odpowiada przekładni redukcyjnej (zmiana prędkości i momentu), a "Cyfrą 4." to koła zamachowe magazynujące energię kinetyczną. Te elementy nie pełnią roli elastycznego połączenia z przegubami między rozdzielaczem a walcami, więc nie są łącznikami.
