Wentylacja pomocnicza w wyrobiskach (np. w rejonie przodka robót przygotowawczych) jest prowadzona wtedy, gdy wentylacja główna nie zapewnia wystarczającej wymiany powietrza w miejscu pracy. Jednym z podstawowych rozwiązań jest wentylacja tłocząca, czyli taka, w której wentylator powoduje tłoczenie świeżego powietrza do rejonu robót. W praktyce realizuje się to najczęściej przez wtłaczanie powietrza do lutniociągu, który doprowadza strumień powietrza w pobliże miejsca, które ma być przewietrzane.
W pytaniu nie wybiera się nazwy elementu ani zasady działania, lecz numer pola na rysunku. To oznacza, że poprawne rozwiązanie polega na: (1) rozpoznaniu na ilustracji, gdzie pokazano kierunek przepływu i elementy układu, (2) zidentyfikowaniu miejsca zabudowy wentylatora dla układu tłoczącego, oraz (3) odczytaniu numeru przypisanego do tego miejsca. Zgodnie z kluczem zadania poprawna jest odpowiedź "1", czyli wskazany na rysunku punkt montażu wentylatora dla wentylacji tłoczącej.
Pozostałe odpowiedzi ("2", "3", "4") są błędne, ponieważ odnoszą się do innych miejsc zaznaczonych na schemacie, które w danym rysunku nie odpowiadają zabudowie wentylatora w układzie tłoczącym. Typowy błąd uczniowski polega na myleniu wentylacji tłoczącej z ssącą: w ssącej "zbiera się" powietrze z rejonu robót i odprowadza je lutniociągiem, a w tłoczącej – dostarcza się powietrze w głąb wyrobiska. Innym częstym błędem jest wybór numeru najbliższego przodka bez analizy, czy wskazany punkt rzeczywiście odpowiada wentylatorowi, a nie np. zakończeniu lutniociągu lub innemu elementowi.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz cyfrę, nazwij sobie na rysunku funkcje elementów (wentylator, lutniociąg, wylot/wlot powietrza) i dopiero potem odczytaj numer. To ogranicza ryzyko "strzału" wynikającego wyłącznie z intuicji.
