Pierścień Segera (pierścień osadczy) to sprężynowy pierścień montowany w rowku na wale (lub w otworze), którego zadaniem jest zablokowanie przesuwu osiowego innych elementów. W praktyce serwisowej silników elektrycznych takie pierścienie często zabezpieczają m.in. wentylator, łożysko lub elementy pokryw/ tarcz łożyskowych przed zsunięciem.
Na ilustracji widoczny jest widok rozstrzelony zespołu silnika. Element oznaczony cyfrą 4 ma postać cienkiego pierścienia osadczego umieszczonego na końcu wału w miejscu typowym dla blokady elementu (np. wentylatora) – to odpowiada funkcji i wyglądowi pierścienia Segera.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Cyfrą 1 – element ma postać masywniejszego podzespołu (np. łożyska). Łożysko odpowiada za podparcie wału i przenoszenie obciążeń, a nie za samo zatrzymanie osiowe poprzez osadzenie w rowku.
- Cyfrą 2 – to cienki element sprężysty o pofalowanym kształcie (podkładka sprężysta falista). Taka podkładka służy głównie do kompensacji luzów i sprężynowania, a nie jest klasycznym pierścieniem osadczym pracującym w rowku.
- Cyfrą 3 – grubszy pierścień/uszczelnienie (np. uszczelniacz). Jego rolą jest ograniczenie wycieku smaru i wnikania zanieczyszczeń, a nie mechaniczne blokowanie elementu na wale rowkiem i pierścieniem osadczym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widzisz bardzo cienki pierścień ulokowany przy końcu wału lub przy elemencie, który nie powinien "zsunąć się" osiowo (np. wentylator), sprawdź czy to nie jest właśnie pierścień Segera. Podkładki sprężyste zwykle mają inną geometrię (falistą/talerzową) i inną funkcję.