Opis "studnia wiercona, z której woda podziemna w sposób samoczynny wypływa na powierzchnię" odnosi się do studni artezyjskiej. Kluczowy jest tu mechanizm: warstwa wodonośna jest zamknięta (ograniczona warstwami słabo przepuszczalnymi), a woda znajduje się pod nadciśnieniem. W takim układzie poziom, do którego woda podniosłaby się w rurze (zwierciadło piezometryczne), leży powyżej powierzchni terenu. Po przewierceniu warstwy izolującej woda może więc wypłynąć bez użycia pompy.
Dlatego poprawne jest wskazanie numeru, którym na przekroju oznaczono właśnie taki typ studni (w tym zadaniu: "2"). Pozostałe oznaczenia na typowych przekrojach odnoszą się zwykle do studni, w których:
- woda stabilizuje się poniżej powierzchni terenu i wymaga pompowania (brak wypływu samoczynnego),
- ujęcie dotyczy innego poziomu wodonośnego bez warunków artezyjskich,
- widoczny jest jedynie poziom zwierciadła swobodnego lub układ warstw bez nadciśnienia.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: "samoczynny wypływ" = "ciśnienie". Jeżeli rysunek pokazuje, że poziom piezometryczny znajduje się ponad terenem albo że woda wydostaje się z głowicy otworu, to jest to sytuacja artezyjska. Jeśli woda tylko wypełnia rurę do pewnego poziomu poniżej powierzchni – to nie jest wypływ samoczynny.
