W przypadku zadruku koszulki kluczowe jest dobranie technologii, która jest przeznaczona do drukowania bezpośrednio na tkaninie. W praktyce poligrafii cyfrowej taką technologią jest DTG (direct to garment), czyli bezpośredni druk na odzieży. DTG jest stosowane do personalizacji tekstyliów (np. koszulek) w krótkich i średnich nakładach, często z użyciem atramentów pigmentowych oraz utrwalania (np. termicznego) zgodnie z technologią i zaleceniami producenta.
Odpowiedź "DTG." jest poprawna, ponieważ wskazuje rozwiązanie zaprojektowane właśnie do nadruków na odzieży, a więc do zadruku koszulki.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne do tego zastosowania:
- "3D." odnosi się do druku przestrzennego (addytywnego wytwarzania obiektów). Taka technologia nie służy do nanoszenia grafiki na płaską powierzchnię tekstyliów jako nadruku.
- "Igłową." (drukarka igłowa) to technika uderzeniowa, historycznie używana do papieru (np. formularzy wielowarstwowych). Nie jest przeznaczona do bezpośredniego, jakościowego zadruku tkanin.
- "Magnetograficzną." jest kojarzona z technikami elektro-/magnetograficznymi stosowanymi w części urządzeń biurowych do druku na papierze. Nie jest standardową technologią do bezpośredniego nadruku na koszulkach.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się podłoże typu odzież, koszulka, tekstylia, szukaj technologii dedykowanej do tkanin (np. DTG), a nie ogólnych urządzeń biurowych czy technologii wytwarzania 3D.
