KWALIFIKACJA CES2 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 5.
Którą czynność należy wykonać w pierwszej kolejności przy odważaniu surowców szklarskich mieszanych w mieszarce typu saksonia, której pojemnik służy do ważenia surowców?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna kolejność ważenia zaczyna się od ustalenia tary pojemnika, aby waga uwzględniała wyłącznie masę wsypywanych surowców. Dopiero po wytarowaniu można kolejno dodawać składniki (np. piasek czy sodę) zgodnie z recepturą; ustawianie obrotów dotyczy etapu mieszania, nie ważenia.

Pełne wyjaśnienie:

W ważeniu surowców kluczowe jest rozdzielenie masy pojemnika od masy odważanych składników. Dlatego czynność "Ustalić tarę pojemnika" jest właściwym pierwszym krokiem, gdy pojemnik mieszarki (lub pojemnik współpracujący z mieszarką typu saksonia) pełni jednocześnie funkcję naczynia wagowego.

Dlaczego tarowanie jest pierwsze?

  • Zapewnia, że wskazanie wagi po dosypaniu surowca odpowiada jego masie (a nie masie pojemnika + surowca).
  • Zmniejsza ryzyko systematycznego błędu dozowania: bez tary każda porcja byłaby "zawyżona" o masę pojemnika.
  • Ułatwia kontrolę jakości i powtarzalność partii: receptury zestawu szklarskiego wymagają zachowania proporcji, a te zależą od poprawnego pomiaru masy.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "Napełnić pojemnik sodą." – to czynność dodawania konkretnego składnika. Nie można jej wykonać poprawnie, jeśli nie ustalono wcześniej tary; w przeciwnym razie masa sody będzie odczytana błędnie.
  • "Napełnić pojemnik piaskiem." – analogicznie, wsypanie piasku przed tarowaniem powoduje błąd pomiaru i ryzyko niezgodności z recepturą.
  • "Ustalić obroty bębna mieszarki." – ustawienia obrotów dotyczą mieszania (parametrów pracy urządzenia), a pytanie dotyczy odważania. Nawet jeśli w praktyce dobiera się obroty przed startem cyklu, nie jest to pierwszy krok w samej procedurze ważenia surowców w pojemniku wagowym.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się informacja, że pojemnik "służy do ważenia", szukaj odpowiedzi odnoszącej się do tary, zerowania lub przygotowania układu pomiarowego. To podstawowy warunek poprawnego odważania niezależnie od rodzaju surowca.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Tara to masa pustego pojemnika lub opakowania. Ustalenie tary (wytarowanie) powoduje, że waga pokazuje wyłącznie masę dosypywanego surowca, bez masy pojemnika. Dzięki temu zachowujesz proporcje receptury zestawu szklarskiego i unikasz stałego błędu w każdej partii.
W praktyce: ustaw pusty, czysty pojemnik na wadze, poczekaj aż wskazanie się ustabilizuje, a następnie użyj funkcji "TARA/ZERO" zgodnie z panelem urządzenia. Dopiero potem wsypuj kolejne składniki. Jeśli zmieniasz pojemnik, tarowanie trzeba powtórzyć.
Wsypanie surowca bez wcześniejszego tarowania powoduje, że wskazanie obejmuje masę pojemnika. To zniekształca odważkę (surowca będzie realnie mniej lub więcej niż wynika z odczytu), a w efekcie mieszanina może wyjść poza tolerancje receptury, co wpływa na jakość szkła.
Ustawienie obrotów dotyczy etapu mieszania, a nie samego pomiaru masy. Ważenie wymaga poprawnie przygotowanego układu pomiarowego (m.in. tarowania). Obroty mogą wpływać na jednorodność mieszanki, ale nie zastępują poprawnej procedury odważania.
Najczęstsze błędy to: pominięcie tarowania, dosypywanie "na oko" zamiast do zadanej masy, ważenie na zabrudzonym pojemniku (zmienna masa), brak stabilizacji wskazania wagi oraz mieszanie kolejności składników bez kontroli. Każdy z nich zwiększa rozrzut partii.
Tarę ustalasz ponownie zawsze, gdy: zmieniasz pojemnik, pojemnik został opróżniony i ponownie ustawiony na wadze, do pojemnika doszły elementy obce (np. narzędzia, wkładki), albo gdy waga była resetowana. W skrócie: gdy zmienia się masa "pustego" układu.
Nie, tarowanie dotyczy pojemnika i układu ważenia, a nie rodzaju surowca. Niezależnie od tego, czy ważysz piasek, sodę czy inne dodatki, zasada jest taka sama: najpierw ustalasz tarę, a potem odmierzysz masę każdego składnika według receptury i tolerancji zakładowych.
Niepokojące sygnały to: "pływające" wskazania, brak możliwości wyzerowania, nietypowe skoki wartości po dotknięciu pojemnika, zabrudzenia lub wilgoć na pojemniku, ocieranie pojemnika o elementy konstrukcji oraz nierówne ustawienie. W takich przypadkach wynik może być obarczony błędem.
W praktyce często używa się tych pojęć zamiennie, ale sens jest jeden: ustawić punkt odniesienia tak, by masa pojemnika nie była liczona do odważki. "Zerowanie" może dotyczyć pustej platformy, a "tara" to wyzerowanie z pojemnikiem. Na egzaminie kluczowe jest: pojemnik ma nie wpływać na masę surowca.
Ćwicz rozpoznawanie etapów: przygotowanie wagi i pojemnika, tarowanie, odważanie składników, kontrola tolerancji, a dopiero potem mieszanie. Zwracaj uwagę na słowa w treści: "pojemnik do ważenia", "pierwsza kolejność", "odważanie". To zwykle wskazuje na tarę i poprawny pomiar.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 68% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Poprawna kolejność ważenia zaczyna się od ustalenia tary pojemnika, aby waga uwzględniała wyłącznie masę wsypywanych surowców."

Materiały:

  • Materiały szkolne z metrologii przemysłowej (ważenie, tara, błąd pomiaru)
  • Podręczniki/opracowania o przygotowaniu zestawu szklarskiego i dozowaniu surowców
  • Instrukcje stanowiskowe (SOP) dla ważenia i mieszania surowców w zakładzie

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego