KWALIFIKACJA FRK3 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 9.
Którą deformację głowy oznaczono na rysunku linią przerywaną?
Ilustracja przedstawia profil głowy człowieka z zaznaczoną linią przerywaną na górnej części czaszki, co wskazuje na
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrzuszenie ciemieniowo-potyliczne to deformacja polegająca na nadmiernym uwypukleniu obrysu w okolicy ciemienia i potylicy. Na rysunkach szkoleniowych rozpoznaje się je przez "wypchnięcie" konturu na zewnątrz w tej strefie, a nie przez spłaszczenie czy zapadnięcie.

Pełne wyjaśnienie:

Prawidłowa odpowiedź: Wybrzuszenie ciemieniowo-potyliczne. W fryzjerstwie analiza deformacji głowy służy głównie temu, aby tak zaplanować objętość, kierunek uczesania i linie cięcia, by wyrównać proporcje i nie podkreślać niekorzystnych cech.

Wybrzuszenie oznacza, że w danym obszarze obrys głowy jest bardziej wypukły niż typowo – kontur "wychodzi" na zewnątrz. Jeżeli na schemacie linia przerywana pokazuje właśnie dodatkowe uwypuklenie w rejonie łączącym ciemię i potylicę, odpowiada to wybrzuszeniu ciemieniowo-potylicznemu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:

  • Zapadłość ciemieniową – zapadłość to przeciwieństwo wybrzuszenia: kontur byłby cofnięty do środka (wgłębiony) w okolicy ciemieniowej, a nie uwypuklony.
  • Spłaszczenie ciemieniowo-potyliczne – spłaszczenie oznacza "ścięcie" krzywizny, czyli mniejszą wypukłość i bardziej płaski przebieg obrysu. To inny typ deformacji niż wyraźne uwypuklenie.
  • Zapadłość czołową – dotyczy okolicy czoła (przodu głowy). Jeśli oznaczenie znajduje się w strefie ciemieniowo-potylicznej, nie można przypisać go deformacji czołowej.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal obszar (czoło / ciemię / potylica), a dopiero potem typ zmiany (wybrzuszenie / zapadłość / spłaszczenie). To ogranicza pomyłki wynikające z podobnego brzmienia odpowiedzi.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To określenie uwypuklenia obrysu głowy w strefie ciemienia i potylicy. W praktyce oznacza, że tył górnej części głowy jest bardziej wypukły niż typowo, co może wpływać na to, jak układa się fryzura i gdzie warto ograniczać lub budować objętość.
Wybrzuszenie "wychodzi" na zewnątrz względem typowego konturu, a zapadłość jest cofnięciem konturu do środka (wgłębieniem). Pomaga przyjęcie jednego punktu odniesienia: porównuj linię deformacji z linią prawidłowego obrysu w tej samej okolicy.
Spłaszczenie oznacza zmniejszoną krzywiznę (kontur staje się bardziej "płaski"), natomiast wybrzuszenie to zwiększona wypukłość. W korekcie fryzurą działania bywają przeciwne: przy spłaszczeniu częściej buduje się objętość, a przy wybrzuszeniu częściej ją optycznie redukuje.
To obszar na styku ciemienia (górna część głowy) i potylicy (tył głowy). W strzyżeniu odpowiada w praktyce strefom, w których często ustala się przejścia długości, cieniowanie i kierunek unoszenia włosów dla uzyskania właściwego profilu.
Najczęściej dąży się do optycznego "uspokojenia" profilu: unika się nadmiernej objętości w miejscu wybrzuszenia, kontroluje ciężar linii cięcia i dobiera cieniowanie tak, by kontur nie był dodatkowo podkreślony. Dobór zależy też od gęstości i sprężystości włosów.
Tak. Deformacja zmienia to, jak włosy układają się na czaszce i jak widoczny jest profil. Długość i stopień cieniowania dobiera się tak, aby wyrównać proporcje: czasem zostawia się więcej długości na "dopełnienie", a czasem skraca i zmniejsza objętość w miejscu nadmiernej wypukłości.
Typowe są pomyłki "znakowe": mylenie wybrzuszenia z zapadłością oraz mylenie obszarów (czoło vs potylica) przez zbyt szybkie czytanie odpowiedzi. Pomaga zasada: najpierw lokalizacja deformacji, potem jej charakter (wypukłe, wklęsłe, spłaszczone).
Zawsze, gdy odpowiedzi różnią się lokalizacją (np. "czołowa" vs "ciemieniowo-potyliczna"). Ustalenie okolicy eliminuje część dystraktorów bez zgadywania i zmniejsza ryzyko, że wybierzesz poprawny typ deformacji, ale w złym miejscu anatomicznym.
To wrażenie wgłębienia w rejonie czoła, które może wpływać na to, jak wyglądają grzywki i uniesienie przodu fryzury. W stylizacji często pracuje się wtedy nad optycznym "wypełnieniem" tej strefy (kierunek układania, objętość, podział przedziałka).
Ćwicz na schematach i zdjęciach z profilu: rozpoznawaj lokalizację (czoło/ciemię/potylica) i typ (wybrzuszenie/zapadłość/spłaszczenie). Dodatkowo łącz to z praktyką: do każdej deformacji dopisz 2–3 działania fryzjerskie, które ją korygują.
info

Statystycznie 44% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Wybrzuszenie ciemieniowo-potyliczne to deformacja polegająca na nadmiernym uwypukleniu obrysu w okolicy ciemienia i potylicy."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z visagizmu/fryzjerstwa dotyczące kształtów głowy i ich korekty fryzurą
  • Atlas/anatomia głowy dla potrzeb kosmetyczno-fryzjerskich (nazwy okolic: czołowa, ciemieniowa, potyliczna)
  • Zestawy rysunków schematycznych deformacji głowy używane w przygotowaniu do egzaminów zawodowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego