W języku drabinkowym (LAD) kluczowe jest rozpoznanie typu styku i sposobu połączenia. Styk NC (normalnie zamknięty) jest "prawdziwy"/przewodzi, gdy jego zmienna wejściowa ma stan 0. Gdy wejście ma stan 1, styk NC się rozwiera i przerywa ciągłość szczebla.
W rozpatrywanym szczeblu są dwa styki NC połączone szeregowo. Połączenie szeregowe odpowiada operacji AND na warunkach przewodzenia: cewka na końcu szczebla wysteruje się tylko wtedy, gdy przewodzą oba elementy w szeregu. Ponieważ każdy z tych elementów jest NC, warunki mają postać:
- pierwszy styk: NOT A
- drugi styk: NOT B
Stąd funkcja wyjścia to: Y = (NOT A) AND (NOT B).
Zgodnie z prawem De Morgana możemy to przekształcić do postaci równoważnej:
(NOT A) AND (NOT B) = NOT (A OR B)
Wyrażenie NOT (A OR B) jest definicją bramki NOR (NOT-OR). Oznacza to, że wyjście ma stan 1 tylko wtedy, gdy żadne z wejść nie jest aktywne (A=0 i B=0). W każdym przypadku, gdy choć jedno wejście ma stan 1, obwód zostaje przerwany i wyjście jest 0.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- OR: dawałoby 1, gdy A=1 lub B=1. Dwa styki NC w szeregu działają odwrotnie: aktywacja wejścia rozłącza szczebel.
- XOR: wymagałby 1 tylko dla dokładnie jednego aktywnego wejścia; sam układ dwóch styków NC w szeregu nie tworzy takiej zależności.
- NAND: to NOT(AND), czyli 0 tylko przy A=1 i B=1. Aby uzyskać NAND w LAD, typowo stosuje się inną strukturę (np. równoległe gałęzie z negacją), a nie dwa NC w szeregu.
W praktyce NOR w PLC często realizuje warunek "uruchom, jeśli nie ma alarmów": wyjście aktywne wyłącznie przy braku sygnałów wejściowych.
