KWALIFIKACJA DRM8 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 17.
Którą granulację materiału ściernego należy zastosować do ostatecznego cyklinowania parkietu przed wykończeniem olejem?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Granulacja P120 jest typowo stosowana jako etap końcowy przy przygotowaniu parkietu do olejowania: daje gładką powierzchnię i ogranicza widoczne rysy, a jednocześnie nie jest tak drobna jak P180, które może zbyt "zamknąć" powierzchnię. P36 i P60 służą raczej do szlifowania zgrubnego.

Pełne wyjaśnienie:

W doborze granulacji do ostatecznego cyklinowania/szlifowania parkietu kluczowy jest kompromis między dwoma celami:

  • usunąć ślady po wcześniejszych, grubszych gradacjach (rysy, "fale", różnice wysokości),
  • przygotować powierzchnię pod olej tak, aby po aplikacji wykończenia wyglądała równo i estetycznie.

Odpowiedź "P120" odpowiada typowemu końcowemu etapowi szlifowania przed olejowaniem. Jest to gradacja na tyle drobna, by wygładzić powierzchnię i ograniczyć widoczność rys po cyklinowaniu, ale jednocześnie nie tak drobna jak "P180", która w praktyce bywa traktowana jako bardzo finezyjne wygładzanie i może nie być optymalna jako standardowy ostatni krok w przygotowaniu pod olej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "P36" to bardzo grube ziarno – używa się go do agresywnego zbierania materiału (wyrównanie, usuwanie starych powłok), a nie do wykończenia. Po takim ziarnie zostają głębokie rysy, które byłyby widoczne po olejowaniu.
  • "P60" również jest gradacją zgrubną/pośrednią. Może występować w sekwencji prac, ale zwykle wymaga dalszego przejścia na drobniejsze gradacje, aby uniknąć widocznych śladów szlifowania.
  • "P180" jest bardzo drobne jak na typowe końcowe przygotowanie parkietu. Tak wysoka gradacja może być stosowana w niektórych systemach lub przy specyficznych wymaganiach, ale jako ogólna odpowiedź egzaminacyjna na "ostateczne cyklinowanie przed olejem" nie jest standardowym wyborem w porównaniu do P120.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się ostateczne cyklinowanie przed wykończeniem (olej), szukaj gradacji "wykończeniowej" (około P100–P150), a nie ziaren do zdzierania (P36/P60) ani skrajnie drobnych, które częściej kojarzą się z bardzo delikatnym wygładzaniem.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
P120 to oznaczenie granulacji według skali "P" (stosowanej dla materiałów ściernych). Im wyższy numer po literze P, tym drobniejsze ziarno i gładsza powierzchnia po szlifowaniu. W praktyce P120 traktuje się jako gradację wykończeniową w wielu pracach na drewnie.
P36 jest bardzo grubą granulacją, przeznaczoną do intensywnego zbierania materiału. Zostawia głębokie rysy, które mogą pozostać widoczne nawet po kolejnych etapach, jeśli proces nie jest poprawnie stopniowany. Do końca prac potrzebne jest znacznie drobniejsze ziarno.
Najczęściej przechodzi się od gradacji grubych (wyrównanie, usuwanie powłok) do średnich i drobnych (wygładzanie). Ważne jest stopniowanie: każdy kolejny etap ma usuwać rysy po poprzednim. Konkretna sekwencja zależy od stanu podłogi, gatunku drewna i zaleceń systemu wykończenia.
Nie zawsze. Bardzo drobne szlifowanie może dać gładszą powierzchnię, ale w praktyce dobór zależy od technologii oleju i oczekiwanego efektu. Zbyt drobne ziarno bywa oceniane jako mniej optymalne, jeśli celem jest typowe przygotowanie parkietu do olejowania bez ryzyka problemów z przyjmowaniem wykończenia.
Powierzchnia powinna być jednolita, bez widocznych rys po wcześniejszych ziarnach, bez "fal" i miejsc niedoszlifowanych. W praktyce ocenia się to w dobrym świetle bocznym oraz dotykiem. Ostateczny etap ma zapewnić równy wygląd po nałożeniu oleju i brak podkreślenia defektów.
Częste błędy to: kończenie pracy zbyt grubą granulacją (zostają rysy), przeskakiwanie o zbyt duży "skok" między gradacjami (rysy nie są usuwane), oraz mechaniczne założenie, że im drobniej, tym lepiej, bez odniesienia do zaleceń technologii i stanu podłogi.
Olej wnika w drewno i może wzmacniać kontrast między miejscami gładkimi a porysowanymi, zwłaszcza przy świetle bocznym. Dlatego etap końcowy szlifowania jest tak ważny: usuwa drobne ślady po poprzednich gradacjach, które po aplikacji wykończenia stają się bardziej widoczne.
W praktyce używa się m.in. cykliniarek bębnowych lub taśmowych, szlifierek krawędziowych oraz odkurzaczy przemysłowych do odpylania. Kluczowe jest też dobranie właściwego materiału ściernego (pasów/krążków) i kontrola stanu narzędzi, aby nie powodować dodatkowych uszkodzeń drewna.
Gdy spada wydajność szlifowania, pojawiają się przypalenia, smugi lub papier jest "zalepiony" pyłem i żywicą. Zużyty materiał ścierny nie tylko pracuje wolniej, ale może też pogarszać jakość powierzchni. Regularna wymiana pomaga utrzymać powtarzalny efekt na całej podłodze.
Po ostatniej gradacji należy dokładnie usunąć pył: odkurzyć całą powierzchnię, krawędzie i szczeliny, a w razie potrzeby zastosować zalecane przez technologię wykończenia przetarcie/odpylanie. Czystość podłoża wpływa na równomierność koloru i przyczepność/wnikanie oleju.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 50% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "P36 i P60 służą raczej do szlifowania zgrubnego."

Materiały:

  • Instrukcje producentów systemów do parkietu (oleje/podkłady) – zalecane gradacje szlifowania
  • Podręczniki/opracowania o obróbce wykończeniowej drewna (szlifowanie i przygotowanie powierzchni)
  • Karty techniczne materiałów ściernych (oznaczenia FEPA "P")

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego