W klasycznym ujęciu reguł Incoterms (często przedstawianym jako grupy E, F, C, D) "grupa D" bywa nazywana grupą "na dostarczenie". Jej sens polega na tym, że sprzedający odpowiada za zorganizowanie dostarczenia towaru do określonego miejsca przeznaczenia oraz ponosi związane z tym koszty i ryzyko do momentu, który wynika z danej reguły D. Dlatego odpowiedź "Grupa D" spełnia warunek z pytania: koszty i ryzyko dowozu do wskazanego miejsca spoczywają na sprzedającym.
Dlaczego pozostałe grupy nie pasują do opisu?
- "Grupa C" jest często kojarzona z tym, że sprzedający opłaca główny przewóz, ale ryzyko może przechodzić na kupującego wcześniej (nie dopiero w miejscu przeznaczenia). To typowa pułapka: "kto płaci" nie zawsze oznacza "kto ponosi ryzyko do końca".
- "Grupa F" obejmuje sytuacje, w których sprzedający dostarcza towar przewoźnikowi/odbiorowi na wcześniejszym etapie, a organizacja głównego transportu leży po stronie kupującego. Nie odpowiada to modelowi "sprzedający ponosi koszty i ryzyko do miejsca przeznaczenia".
- "Grupa E" oznacza minimalny zakres obowiązków sprzedającego (udostępnienie towaru). W takim układzie koszty i ryzyko transportu zasadniczo obciążają kupującego bardzo wcześnie, więc jest to przeciwieństwo opisu z pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze czytaj łącznie dwa elementy: koszty i ryzyko. W Incoterms mogą one "rozjechać się" w czasie, dlatego odpowiedź oparta wyłącznie na intuicji ("sprzedający płaci, więc odpowiada do końca") bywa błędna.
