U dzieci w spektrum autyzmu (ASD) najczęściej obserwuje się trudności w komunikacji i interakcjach społecznych (np. ograniczona wzajemność w kontakcie, trudność w podtrzymaniu rozmowy adekwatnej do wieku, kłopot z odczytywaniem sygnałów społecznych) oraz zachowania powtarzalne i ograniczone, intensywne zainteresowania (np. schematyczne zabawy, potrzeba stałości, powtarzalne ruchy, rytuały).
W praktyce opiekuńczej często widoczne są również nietypowe reakcje sensoryczne: nadwrażliwość lub niedowrażliwość na dźwięki, dotyk, światło, zapach czy tekstury. Dlatego zestaw "zaburzenia sensoryczne, powtarzalne zachowania, deficyty w komunikowaniu się" dobrze opisuje typowy profil objawów ASD.
Pozostałe propozycje zawierają elementy, które nie są charakterystyczne dla ASD jako grupy objawów:
- "Trudności w chodzeniu, spastyczność…" sugerują przede wszystkim problem neurologiczno-ruchowy (np. wzmożone napięcie mięśniowe), a nie typowy obraz spektrum autyzmu.
- "Problemy z koordynacją ruchową, impulsywność…" mogą kojarzyć się z innymi trudnościami rozwojowymi lub współwystępującymi (np. nadpobudliwość), ale nie stanowią rdzenia obrazu ASD.
- "Problemy z wrażliwością na bodźce…, zawężone zainteresowania, moczenie nocne" zawiera dwa pasujące elementy, jednak moczenie nocne nie jest objawem charakterystycznym dla ASD i wprowadza w błąd.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj zestawu łączącego komunikację/interakcje społeczne z powtarzalnością zachowań oraz (często) komponentem sensorycznym. Pojedynczy pasujący objaw nie wystarczy, jeśli reszta zestawu dotyczy innego obszaru (ruch, urologia, pamięć).
