We wtrysku podstawą procesu jest uplastycznienie tworzywa w cylindrze (stopienie lub zmiękczenie) i wtłoczenie stopu do formy. Dlatego do ponownego przetwórstwa odpadów w tej technologii najlepiej nadają się termoplasty, ponieważ ich zmiany pod wpływem temperatury są w dużej mierze odwracalne: materiał można ponownie ogrzać, stopić i uformować (np. z dodatkiem przemiału lub regranulatu).
Odpowiedź "Termoplastyczne" jest poprawna, bo umożliwiają wielokrotne przetwarzanie metodami opartymi o stop (w tym wtrysk), oczywiście z zastrzeżeniem, że kolejne cykle mogą powodować degradację (spadek masy cząsteczkowej, zmianę płynięcia), co ogranicza udział recyklatu.
- "Termoutwardzalne" są błędne w kontekście ponownego przetopu: po utwardzeniu zachodzi nieodwracalne sieciowanie, więc materiał nie topi się ponownie jak termoplast, a raczej ulega zwęgleniu/rozkładowi przy podgrzewaniu.
- "Chemoutwardzalne" wskazują na utwardzanie reakcją chemiczną (również prowadzącą do sieciowania), więc z tego samego powodu nie są typowo zawracane do wtrysku jako stop.
- "Fotoutwardzalne" utwardzają się pod wpływem promieniowania (zwykle UV) i po utwardzeniu także tworzą usieciowaną strukturę; to również eliminuje klasyczne ponowne stopienie i wtrysk odpadu w sensie recyklingu materiałowego.
W praktyce operator wtryskarki najczęściej spotyka ponowne wykorzystanie odpadu przy termoplastach (wlewki, wypływki, detale z brakami), po odpowiednim rozdrobnieniu, suszeniu (gdy wymagane) i kontroli udziału przemiału, aby nie pogorszyć jakości wyprasek.
