Sprzęgło cierne odśrodkowe jest sprzęgłem, które załącza się samoczynnie wraz ze wzrostem prędkości obrotowej. W praktyce oznacza to, że przy niskich obrotach elementy cierne nie dociskają jeszcze bębna, a przy wyższych obrotach siła odśrodkowa powoduje ich dociśnięcie i przeniesienie momentu.
Dlatego, aby poprawnie wskazać rysunek, trzeba szukać cech konstrukcyjnych typowych dla tego rozwiązania:
- bęben (część zewnętrzna, do której dociskane są okładziny),
- szczęki/ciężarki z okładziną cierną (elementy, które "rozsuwają się" na zewnątrz),
- sprężyny, które utrzymują szczęki cofnięte przy małych obrotach i umożliwiają rozłączenie po spadku obrotów.
Odpowiedź "Ilustracja C." jest właściwa, ponieważ przedstawia właśnie taki mechanizm: elementy cierne działają promieniowo (na bęben), a nie osiowo (jak w sprzęgłach tarczowych).
Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z następujących powodów:
- "Ilustracja A." może przedstawiać sprzęgło o innej zasadzie pracy (np. kłowe), gdzie przeniesienie napędu odbywa się przez zazębienie, a nie tarcie i docisk szczęk do bębna.
- "Ilustracja B." bywa mylona ze sprzęgłem odśrodkowym, gdy widać element obudowy, ale brakuje charakterystycznych szczęk z okładzinami i sprężyn powrotnych.
- "Ilustracja D." może przypominać sprzęgło tarczowe, w którym docisk realizuje sprężyna dociskowa, a nie siła odśrodkowa; taki układ nie ma szczęk rozsuwających się promieniowo.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz "bęben + szczęki + sprężyny", myśl o sprzęgle odśrodkowym. Jeśli widzisz "tarcze dociskane osiowo", myśl o sprzęgle tarczowym. Ta prosta reguła pozwala szybko odróżnić rozwiązania nawet na schematach poglądowych.
