W pytaniu kluczowe jest rozróżnienie źródła informacji: wywiad (anamneza) versus badanie przedmiotowe. W wywiadzie ortoptycznym zbiera się informacje subiektywne od pacjenta lub opiekuna, takie jak: rozpoznane wcześniej wady wzroku, noszenie lub nienoszenie okularów, obserwowane trudności w widzeniu, wcześniejsze konsultacje okulistyczne czy przebyte leczenie. Te dane pozwalają wskazać czynniki ryzyka niedowidzenia i ukierunkować dalszą diagnostykę.
Odpowiedź "Nieskorygowana wada jednego oka" jest istotna, ponieważ brak korekcji wady refrakcji (szczególnie gdy dotyczy jednego oka) może prowadzić do przewagi jednego obrazu nad drugim i w konsekwencji do zaburzenia rozwoju widzenia, typowo w mechanizmie amblyopii refrakcyjnej/anizometropowej. Taka informacja może realnie pojawić się w wywiadzie: rodzic zgłasza, że wada została stwierdzona, ale dziecko nie nosi okularów lub korekcja nie była wprowadzona.
Odpowiedź "Zmętnienie soczewki" nie pasuje do sformułowania "uzyskana w wywiadzie", ponieważ jest to zwykle obiektywne znalezisko stwierdzane przez badającego w badaniu przedniego odcinka oka (np. w biomikroskopii). W wywiadzie można co najwyżej uzyskać informację o wcześniej rozpoznanej zaćmie, ale samo "zmętnienie" jest elementem badania, a nie anamnezy.
Odpowiedź "Oko ustawione w zezie" opisuje stan, który może być zauważony przez opiekuna, jednak sformułowanie sugeruje już ocenę ustawienia oka (bliższą badaniu). Dodatkowo odnosi się przede wszystkim do amblyopii zezowej, a nie typowej sytuacji "z nieużywania" wynikającej z braku korekcji refrakcji w jednym oku.
Odpowiedź "Nieskorygowany astygmatyzm obu oczu" dotyczy obustronnej wady refrakcji. Może wpływać na rozwój widzenia, ale w kontekście odpowiedzi jednokrotnego wyboru bardziej charakterystycznym i klasycznym czynnikiem ryzyka niedowidzenia z mechanizmu nieprawidłowej stymulacji jednego oka jest brak korekcji wady jednostronnej (różnica jakości obrazu między oczami).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze czytaj uważnie frazę "uzyskana w wywiadzie" i odróżniaj informacje "co zgłasza pacjent/rodzic" od "co stwierdza badający". To często decyduje o poprawnym wyborze.