Karta rezerwacji w recepcji służy do jednoznacznego zapisania zamówienia gości: terminu pobytu, liczby osób (często z wyszczególnieniem dzieci małoletnich) oraz rodzaju i liczby pokoi. W tym zadaniu trzeba dopasować kartę do zamówienia: 2 pokoje jednoosobowe i 1 pokój dwuosobowy w terminie 01–05.08.2016 dla Państwa Nowaków i ich dwojga dorosłych dzieci.
Kluczowa jest poprawna interpretacja liczby osób. "Państwo Nowakowie" to 2 osoby dorosłe, a "dwoje dorosłych dzieci" to kolejne 2 osoby dorosłe. Razem daje to 4 osoby dorosłe. W dokumentach rezerwacyjnych pole typu "w tym dzieci" dotyczy zwykle dzieci małoletnich. Dlatego wpis w stylu "4, dzieci 2" oznaczałby łącznie 4 osoby, z czego 2 to dzieci (czyli 2 dorosłych + 2 małoletnich), a nie czterech dorosłych.
Następnie trzeba sprawdzić typy pokoi. Standardowe skróty spotykane w hotelarstwie to m.in.:
- SGL – pokój jednoosobowy (single),
- DBL – pokój dwuosobowy (double),
- TPL – pokój trzyosobowy (triple).
Zamówiona konfiguracja to 2×SGL + 1×DBL. Taki układ jest praktyczny dla 4 dorosłych: para (rodzice) w pokoju dwuosobowym, a dorośli członkowie rodziny w dwóch oddzielnych pokojach jednoosobowych.
Dlaczego pozostałe karty są błędne? Karta z wpisem "dzieci 2" zmienia strukturę gości na 2 dorosłych i 2 małoletnich, co nie odpowiada opisowi "dorosłe dzieci". Karta zawierająca pokój TPL nie spełnia wymogu "1 pokój dwuosobowy", bo to inny typ pokoju (inna pojemność/standard). Karta z układem 1×SGL + 2×DBL także nie pasuje, bo ma za mało pokoi jednoosobowych i inną strukturę rezerwacji.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze weryfikuj kolejno: (1) termin, (2) liczba osób i status "dzieci", (3) dokładną kombinację typów pokoi. To minimalizuje ryzyko wyboru "prawie pasującej" karty.
