Spoinowanie (często nazywane też fugowaniem) to etap pracy, w którym wypełnia się ubytki zaprawy w spoinach oraz nadaje spoinie odpowiedni kształt i wykończenie. W renowacji elementów architektury ma to duże znaczenie: wpływa na szczelność muru, odporność na wodę oraz na efekt estetyczny lica.
Dlatego poprawnym wyborem jest kielnia do spoinowania (kielnia spoinowa/fugowa), czyli narzędzie zaprojektowane do pracy "w rowku" spoiny. Taka kielnia ułatwia:
- precyzyjne podanie zaprawy w spoinę (bez rozmazywania po cegle),
- docisk i zagęszczenie zaprawy w spoinie,
- prowadzenie narzędzia w spoinach poziomych i pionowych,
- uzyskanie równego, powtarzalnego profilu spoiny.
Pozostałe typy kielni spotykane na ilustracjach w takich zadaniach zwykle są związane z innymi czynnościami: nakładaniem zaprawy na cegłę/bloczek, rozprowadzaniem zapraw i mas lub pracami tynkarskimi. Są one bardziej "uniwersalne" i wygodne przy murowaniu, ale mniej precyzyjne przy wykończeniu spoin, bo łatwiej nimi zabrudzić lico i trudniej nimi prowadzić zaprawę w wąskiej szczelinie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz kilka kielni, szukaj tej, która ma część roboczą najlepiej dopasowaną do szerokości spoiny i pozwala prowadzić zaprawę "wzdłuż szczeliny" — to typowy wyróżnik kielni spoinowej.
