W druku sitowym etapy muszą występować w kolejności zgodnej z logiką technologii i fizyką procesu. Najpierw powstaje forma drukowa (przygotowanie sita/szablonu), ponieważ bez niej nie da się nanieść grafiki w sposób kontrolowany. Następnie odbywa się właściwy druk, czyli przeciskanie farby przez otwarte oczka siatki na podłoże przy użyciu rakli. W tym momencie nadruk dopiero zostaje wytworzony.
Kolejnym krokiem jest utrwalanie termiczne (wygrzewanie). Jego celem jest nadanie nadrukowi odporności na ścieranie i pranie poprzez związanie farby z podłożem. Wygrzewanie musi nastąpić po drukowaniu, bo nie można utrwalać czegoś, co jeszcze nie zostało naniesione. W praktyce produkcyjnej elementy po zadrukowaniu trafiają do tunelu grzewczego lub pod suszarkę.
Na końcu wykonuje się czyszczenie szablonu/sita, czyli usunięcie resztek farby i przygotowanie narzędzia do kolejnego użycia lub bezpiecznego przechowywania. Czyszczenie w trakcie lub przed drukiem z reguły przerywałoby pracę i mogłoby zniszczyć przygotowaną formę.
- Wariant A jest poprawny, bo zachowuje sensowną sekwencję: przygotowanie → druk (przeciskanie farby) → czynności po zakończeniu pracy (czyszczenie) → utrwalanie nadruku jako etap następujący po wykonaniu nadruku.
- Warianty B, C i D są nieprawidłowe, ponieważ umieszczają wygrzewanie przed przeciskaniem farby (czyli przed powstaniem nadruku) i/lub czyszczenie w sposób sprzeczny z przebiegiem produkcji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się para kroków "przeciskanie farby" i "wygrzewanie nadruku", pamiętaj regułę: najpierw nanoszę, potem utrwalam. To najczęstszy punkt kontrolny w zadaniach o sitodruku.
