KWALIFIKACJA MOD3 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 25.
Którą krajarkę z przedstawionych na rysunku należy zastosować do przekrawania na sekcje nakładu o wysokości 180 mm?
Ilustracja przedstawia cztery różne rodzaje urządzeń tnących (krajarek) stosowanych w przemyśle odzieżowym, oznaczonych
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przekrawanie na sekcje oznacza dzielenie długiego nakładu leżącego na stole krojczym na krótsze odcinki przed dalszym krojeniem. Do tej operacji stosuje się krajarkę pionową (z nożem prostym), którą prowadzi się po stole, a jej wysokość cięcia pozwala na pracę z nakładem 180 mm. Krajarki tarczowe są do cienkich nakładów, a taśmowa jest stacjonarna do wykrawania z bloku.

Pełne wyjaśnienie:

W krojowni odzieżowej ważne jest rozróżnienie etapu procesu i wynikającego z niego doboru urządzenia. Operacja "przekrawanie na sekcje" polega na podzieleniu długiego nakładu rozłożonego na stole (np. kilku metrów) na krótsze fragmenty, aby łatwiej było dalej wykrawać elementy odzieży. Do takiego zadania potrzebne jest urządzenie mobilne, które operator prowadzi po stole wzdłuż linii cięcia.

Odpowiedź "4" odpowiada krajarke pionowej z nożem prostym. Tego typu krajarka ma stopę wsuwaną pod materiał i pionowe ostrze wykonujące ruch góra–dół, dzięki czemu można nią sprawnie przeciąć wielowarstwowy nakład na stole i wykonać sekcjonowanie. Wysokość 180 mm mieści się w typowym zakresie roboczym wielu modeli stosowanych w praktyce krojowni.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "1" to ręczna krajarka tarczowa. Jej ograniczeniem jest mała średnica tarczy, więc nadaje się raczej do cienkich nakładów (kilka centymetrów) i krótkich, prostych cięć, a nie do wysokiego nakładu 180 mm.
  • "3" również jest ręczną krajarką tarczową (inny model/uchwyt), więc ma podobne ograniczenia wysokości cięcia jak "1" i nie służy do sekcjonowania wysokich nakładów w krojowni przemysłowej.
  • "2" to krajarka taśmowa stacjonarna. Choć może umożliwiać duże wysokości cięcia, działa jako urządzenie, do którego dosuwa się przygotowany blok materiału i wykrawa elementy według szablonów. Nie jest typowo używana do szybkiego dzielenia długiego nakładu leżącego na stole na sekcje.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "na sekcje", zwykle chodzi o organizację pracy na stole krojczym i mobilne prowadzenie urządzenia, co kieruje wybór w stronę krajarki pionowej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To podział długiego nakładu rozłożonego na stole krojczym na krótsze odcinki (sekcje), aby łatwiej było dalej kroić lub wykrawać elementy. To etap organizacyjny przed właściwym wykrawaniem kształtów, wykonywany zwykle mobilną krajarką prowadzoną po stole.
Krajarka pionowa ma stopę wsuwaną pod materiał, pionowy prowadnik z długim prostym ostrzem poruszającym się góra–dół oraz uchwyt do prowadzenia po stole. Wygląda jak "kolumna" z silnikiem u góry, a nie jak mała tarcza w dłoni.
Bo jest mobilna: operator przesuwa ją po stole wzdłuż linii cięcia i może szybko przeciąć wiele warstw naraz. To odpowiada operacji sekcjonowania długiego nakładu. Krajarki stacjonarne wymagają dosuwania bloku do maszyny, co utrudnia taki etap pracy.
Krajarka taśmowa jest stacjonarna i służy głównie do precyzyjnego wykrawania kształtów z przygotowanego bloku/sekcji, często z użyciem szablonów. Krajarka pionowa jest mobilna i służy m.in. do dzielenia nakładu na stole na sekcje oraz do wykonywania dłuższych cięć w materiale.
Zwykle nie. Krajarki tarczowe mają ograniczenie wynikające ze średnicy tarczy, dlatego sprawdzają się przy cienkich nakładach (kilka centymetrów) i pracach pomocniczych. Dla 180 mm potrzebne jest urządzenie o większej wysokości cięcia, typowo krajarka pionowa.
Najczęstszy błąd to utożsamianie każdego cięcia z wykrawaniem elementów i wybór krajarki taśmowej, mimo że pytanie dotyczy sekcjonowania nakładu na stole. Drugi błąd to ignorowanie ograniczeń wysokości cięcia krajarek tarczowych i wybieranie ich do zbyt wysokich nakładów.
Najczęściej wtedy, gdy trzeba precyzyjnie wykroić elementy odzieży z przygotowanego bloku materiału (np. po wcześniejszym podzieleniu nakładu na sekcje). Jest używana do cięć kształtowych według szablonów, gdzie liczy się dokładność i powtarzalność.
Najpierw określ cel: sekcjonowanie na stole czy wykrawanie kształtów. Potem sprawdź parametry urządzenia (wysokość cięcia) i ergonomię pracy (mobilność, rodzaj ostrza). Dla wysokich nakładów na stole zwykle wybiera się krajarkę pionową o odpowiednim zakresie cięcia.
W praktyce najczęściej tak, bo jest do tego przystosowana konstrukcyjnie i technologicznie. Wyjątki mogą wynikać z organizacji krojowni lub specjalistycznych maszyn, ale na poziomie egzaminu zawodowego kluczowe jest rozpoznanie, że "na sekcje" dotyczy pracy mobilnej na stole.
Najpierw nazwij urządzenia z rysunku (tarczowa ręczna, taśmowa stacjonarna, pionowa). Następnie dopasuj je do operacji z treści: "na sekcje" → mobilna praca na stole, "wykrawanie elementów" → precyzyjne cięcie z bloku. Na końcu sprawdź, czy wysokość nakładu jest realistyczna dla wybranego typu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 41% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Przekrawanie na sekcje oznacza dzielenie długiego nakładu leżącego na stole krojczym na krótsze odcinki przed dalszym krojeniem."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii krojenia w przemyśle odzieżowym (krojownia, rodzaje krajarek)
  • Instrukcje obsługi i karty katalogowe krajarek (pionowych i taśmowych) używanych w zakładach odzieżowych
  • Materiały dydaktyczne szkół branżowych o etapach: sekcjonowanie nakładu i wykrawanie elementów

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego