Maska podsieci określa, które bity adresu IPv4 należą do części sieciowej, a które do hosta. Dla adresów 192.168.10.x zmienia się tylko ostatni oktet, więc wygodnie analizować "wielkość bloku" właśnie w nim.
Dla maski 255.255.255.192 (czyli /26) w ostatnim oktecie wartość 192 oznacza, że rozmiar bloku to 256 − 192 = 64. Zatem podsieci zaczynają się co 64: 0–63, 64–127, 128–191, 192–255. Wtedy:
- 192.168.10.30 oraz 192.168.10.60 mieszczą się w zakresie 0–63, więc należą do tej samej podsieci (zgodnie z przypisaniem do jednej sieci).
- 192.168.10.130 mieści się w zakresie 128–191, więc trafia do innej podsieci.
- 192.168.10.200 mieści się w zakresie 192–255, więc trafia do kolejnej podsieci.
Pozostałe maski nie pasują do wymaganego grupowania adresów:
- 255.255.255.128 (/25) daje blok 128 (256−128), więc zakresy to 0–127 i 128–255. W takim układzie 192.168.10.130 i 192.168.10.200 wpadłyby do tej samej podsieci, co przeczy rozdzieleniu ich na dwie różne sieci.
- 255.255.255.224 (/27) daje blok 32 (256−224), więc 30 i 60 nie są w jednym przedziale (0–31 vs 32–63). To rozdzieliłoby hosty, które mają być razem.
- 255.255.255.240 (/28) daje blok 16 (256−240), więc tym bardziej rozdziela 30 i 60 na różne podsieci.
W praktyce, aby szybko dobrać maskę, warto: (1) policzyć wielkość bloku w oktecie, w którym zmieniają się adresy, (2) wyznaczyć przedziały, (3) sprawdzić, czy adresy, które mają być razem, wpadają do tego samego przedziału.
