KWALIFIKACJA MOD11 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 12.
Którą maszynę należy zastosować do wykrawania elementów z sekcji nakładu o wysokości 250 mm?
Ilustracja przedstawia cztery różne maszyny przemysłowe, które mogą być używane w kontekście przemysłu mody, szczególnie w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wysokość nakładu 250 mm oznacza konieczność użycia urządzenia, które konstrukcyjnie i technologicznie pozwala na wykrawanie tak grubego pakietu warstw bez niedokrojeń i przesunięć.
W kluczu zadania jako poprawną wskazano odpowiedź "Maszyna C", czyli wariant odpowiadający tym wymaganiom.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu kluczową informacją jest wysokość nakładu 250 mm. W praktyce krojowni oznacza to bardzo gruby pakiet warstw (sprasowany lub ułożony), którego nie da się poprawnie obrabiać każdą maszyną. Dobór urządzenia do wykrawania/krojenia zawsze musi uwzględniać:

  • maksymalną zdolność cięcia/wykrawania (wysokość materiału, dla której maszyna zachowuje skuteczność),
  • stabilność warstw (ryzyko przesunięć przy zbyt dużej wysokości),
  • rodzaj technologii (wykrawanie sztancą vs. cięcie nożem),
  • wymaganą jakość krawędzi oraz powtarzalność wymiarową elementów.

Jeżeli nakład ma 250 mm, rozwiązania przeznaczone typowo do cieńszych układów (np. część noży ręcznych lub maszyn o ograniczonym prześwicie roboczym) mogą nie zapewnić pełnego przecięcia wszystkich warstw albo spowodować deformacje. Dlatego w arkuszach egzaminacyjnych zwykle testuje się umiejętność rozpoznania, która z pokazanych maszyn ma parametry i konstrukcję umożliwiającą pracę z taką wysokością nakładu.

W tym zadaniu jako poprawną odpowiedź wskazano "Maszyna C". Pozostałe warianty należy traktować jako rozwiązania nieadekwatne do wysokości 250 mm: albo są przeznaczone do mniejszych wysokości, albo do innej operacji (np. krojenia pojedynczych warstw), albo nie zapewniają wymaganej powtarzalności w grubym nakładzie.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się konkretna wysokość nakładu, szukaj w odpowiedziach/rysunku maszyny, której ograniczenie robocze (prześwit, skok, nacisk, zdolność cięcia) jest co najmniej równe tej wartości. To kryterium zwykle rozstrzyga zadanie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Nakład to ułożony stos wielu warstw materiału przeznaczony do jednoczesnego krojenia lub wykrawania. Jego wysokość (grubość) wpływa na dobór technologii, bo część maszyn ma ograniczoną zdolność cięcia i przy zbyt wysokim nakładzie może dojść do niedokrojeń lub przesunięć warstw.
To parametr graniczny: urządzenie musi mieć konstrukcję i możliwości robocze pozwalające przeciąć/wykroić pakiet o grubości 250 mm. W praktyce oznacza to konieczność sprawdzenia maksymalnej wysokości cięcia, prześwitu roboczego oraz stabilizacji warstw, bo przy dużej wysokości rośnie ryzyko błędów.
Im wyższy nakład, tym większe opory cięcia i większa podatność warstw na przesunięcia. Maszyna o zbyt małej zdolności cięcia może nie przeciąć dolnych warstw albo zdeformować krawędzie. Dlatego parametr wysokości nakładu jest jednym z najczęściej sprawdzanych kryteriów doboru w krojowni.
W praktyce spotyka się m.in. wykrawanie sztancą w prasie (duża powtarzalność kształtu), krojenie nożem pionowym (często dla układów warstw) oraz cięcie nożem taśmowym (precyzyjne cięcie, zwykle inne ograniczenia organizacyjne). Dobór metody zależy od materiału, wysokości nakładu i wymaganej dokładności.
Nie. Wykrawanie najczęściej oznacza wycinanie kształtu przy użyciu wykrojnika (sztancy) i nacisku (np. w prasie), a krojenie to cięcie ostrzem prowadzonym wzdłuż linii (np. nóż pionowy). Na egzaminie warto sprawdzić, czy pytanie dotyczy wykrawania (wykrojnik) czy ogólnego rozkroju.
Najczęstsze błędy to ignorowanie parametru wysokości nakładu, mylenie funkcji maszyn (wykrawanie vs krojenie) oraz wybór odpowiedzi na podstawie nazwy lub skojarzenia zamiast na podstawie ograniczeń roboczych. Pomaga nawyk: najpierw sprawdź "maksymalną wysokość cięcia/wykrawania".
W praktyce robi się to przez analizę danych technicznych: maksymalnej wysokości cięcia/wykrawania, prześwitu roboczego, dopuszczalnych materiałów oraz zaleceń producenta. Na egzaminie te informacje bywają zaszyte w opisie/rysunku, więc kluczowe jest wychwycenie parametru granicznego i porównanie go z 250 mm.
Wykrawanie sztancą opłaca się, gdy liczy się wysoka powtarzalność kształtu i duża seria identycznych elementów. Krojenie nożem bywa bardziej elastyczne przy zmianach modelu i mniejszych partiach. Ostateczny wybór zależy też od wysokości nakładu oraz rodzaju materiału i wymagań jakościowych krawędzi.
Zwykle są to: typ maszyny (np. prasa wykrawająca, nóż pionowy), element roboczy (ostrze/wykrojnik), a czasem podany parametr maksymalnej grubości lub prześwitu. Jeśli parametr nie jest podany wprost, wskazówką bywa konstrukcja urządzenia i jego przeznaczenie technologiczne.
Skup się na rozpoznawaniu maszyn i ich zastosowań: do jakich materiałów i jakiej wysokości nakładu są przeznaczone, jakie dają ograniczenia jakościowe oraz jak wpływają na organizację pracy krojowni. Dobre są fiszki z: nazwa maszyny → operacja → zalety/wady → ograniczenia.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 45% zdających egzamin. trudne

Źródła:

  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (np. kart katalogowych i instrukcji obsługi konkretnych maszyn ujętych w ilustracji do zadania)

Materiały:

  • Instrukcje obsługi i katalogi producentów maszyn krojczych/wykrawających (parametry: wysokość cięcia, prześwit, nacisk)
  • Materiały dydaktyczne z technologii krojenia i rozkroju w przemyśle odzieżowym
  • Ćwiczenia praktyczne z doboru technologii rozkroju do rodzaju materiału i liczby warstw

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego