KWALIFIKACJA MOD3 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 15.
Którą metodę stopniowania należy zastosować w celu sporządzenia szablonów spódnicy podstawowej w rozmiarach 164/64/88 i 164/72/96 na bazie szablonów tej spódnicy w rozmiarze 164/68/92?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W rozmiarach 164/64/88 i 164/72/96 wzrost (164) pozostaje stały, a zmieniają się obwody (np. pas i biodra).
Dlatego właściwe jest stopniowanie proporcjonalno-obliczeniowe według obwodów przy stałym wzroście. Metoda "według wzrostów" służyłaby do zmiany długości przy stałych obwodach.

Pełne wyjaśnienie:

Zapis rozmiaru w formie 164/68/92 oznacza zestaw podstawowych miar, gdzie 164 to wzrost, a kolejne wartości odnoszą się do obwodów (typowo kluczowych dla dopasowania w talii i biodrach w przypadku spódnicy). W pytaniu podano, że mamy wykonać szablony dla rozmiarów 164/64/88 oraz 164/72/96 na bazie szablonów w rozmiarze 164/68/92.

Najważniejsza informacja doboru metody stopniowania brzmi: wzrost pozostaje taki sam (164), zmieniają się obwody. Skoro długości wynikające ze wzrostu nie powinny ulec zmianie, a zmienić ma się "szerokość" formy (wynikająca z obwodów), właściwe jest zastosowanie stopniowania, które operuje na przyrostach/uby tkach obwodów przy zachowaniu stałej wysokości konstrukcji.

Odpowiedź "Proporcjonalno-obliczeniową według obwodów przy stałym wzroście." jest zgodna z tą logiką: stopniowanie wykonuje się przez obliczeniowe rozłożenie różnic obwodów na odpowiednie miejsca szablonu (np. w obrębie linii talii, bioder, boków), bez zmiany długości charakterystycznych dla wzrostu.

Pozostałe propozycje nie pasują do warunku zadania:

  • "Proporcjonalno-obliczeniową według wzrostów przy stałym obwodzie." – tę metodę wybiera się wtedy, gdy zmienia się wzrost (a więc długości, wysokości odcinków, położenie linii konstrukcyjnych), natomiast obwody mają pozostać takie same. Tu jest odwrotnie.
  • "Grupową." – sama nazwa sugeruje stopniowanie w "grupach" rozmiarów, ale w tym zadaniu chodzi o konkretne przejścia między ściśle wskazanymi rozmiarami przy znanym wymiarze bazowym; nie wynika z treści konieczność doboru metody grupowej.
  • "Promieniową." – w kontekście stopniowania bywa kojarzona z innymi sposobami prowadzenia zmian na formie, jednak w tym zadaniu kluczowa jest jednoznaczna przesłanka: stały wzrost i zmienne obwody, co kieruje do metody proporcjonalno-obliczeniowej według obwodów.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw porównaj, co w zapisie rozmiaru jest identyczne między rozmiarem bazowym a docelowymi (tu: 164), a dopiero potem dobierz metodę stopniowania do wymiarów, które faktycznie się zmieniają (tu: obwody).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To zapis zestawu podstawowych wymiarów sylwetki używany do konstrukcji i stopniowania. Pierwsza liczba zwykle oznacza wzrost, a kolejne odnoszą się do obwodów istotnych dla dopasowania (np. w talii i biodrach dla spódnicy). Kluczowe jest porównanie, które wartości się zmieniają.
Porównaj rozmiar bazowy i docelowy. Jeśli zmienia się pierwsza liczba (wzrost), zwykle modyfikuje się długości i wysokości elementów. Jeśli wzrost jest stały, a zmieniają się pozostałe liczby, trzeba stopniować głównie według obwodów, czyli "na szerokość" formy.
W rozmiarach docelowych i bazowym pierwsza wartość to 164, więc nie ma przesłanki do zmiany długości wynikających ze wzrostu. Zmian wymagają pozostałe wymiary (obwody), dlatego wybiera się metodę, która zachowuje stałe parametry długościowe, a koryguje szerokości.
To sposób stopniowania, w którym różnice między rozmiarami (np. w obwodach) przelicza się na przyrosty/ubytki i rozkłada na odpowiednie miejsca szablonu zgodnie z zasadami konstrukcji. Ma charakter systematyczny: opiera się na liczbowych różnicach i ich proporcjonalnym podziale.
Najczęściej myli się, które liczby w zapisie rozmiaru są wzrostem, a które obwodami, i wybiera metodę "według wzrostu" tylko dlatego, że widzi się dużą liczbę na początku. Drugi błąd to nieuwzględnienie warunku "stałe" vs "zmienne" i wybór metody nawykowo.
Sama w sobie może być kojarzona z określonym sposobem prowadzenia zmian na formie, ale w typowym zadaniu egzaminacyjnym decyduje logika wymiarów: gdy wzrost jest stały, a zmieniają się obwody, właściwsza jest metoda proporcjonalno-obliczeniowa według obwodów. To minimalizuje ryzyko błędu.
Wtedy, gdy trzeba przygotować formę na osoby o innym wzroście, ale o zbliżonych obwodach, czyli zmieniają się długości (np. długość spódnicy, położenie linii bioder), a "szerokość" pozostaje podobna. To sytuacja odwrotna do tej z pytania.
W praktyce porównuje się kluczowe wymiary kontrolne na szablonie (linie talii, bioder, długości, kąty i zgodność punktów kontrolnych). Pomaga też nałożenie szablonów różnych rozmiarów i sprawdzenie, czy przyrosty są logiczne i symetrycznie rozłożone, bez "uciekania" linii.
Ćwicz analizę zapisu rozmiarów: zaznacz, co jest stałe, a co zmienne. Uporządkuj metody: które dotyczą obwodów, które wzrostu, a które wynikają z innego podejścia. Warto robić krótkie zadania: "z rozmiaru bazowego na dwa rozmiary mniejsze i większe" i uzasadniać wybór metody.
Najczęściej koryguje się szerokości w obrębie linii talii i bioder, przebieg szwów bocznych oraz rozmieszczenie zaszewek (lub ich głębokość) tak, aby zachować proporcje dopasowania. Jednocześnie nie zmienia się długości wynikających ze wzrostu, bo wzrost pozostaje stały.
info

Statystycznie 31% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Metoda "według wzrostów" służyłaby do zmiany długości przy stałych obwodach."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z konstrukcji odzieży dotyczące stopniowania
  • Tabele wymiarów odzieżowych stosowane w nauczaniu zawodu
  • Zadania praktyczne: stopniowanie spódnicy podstawowej na sąsiednie rozmiary

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego