Ocena zagrożenia tąpaniami w kopalniach węgla kamiennego opiera się na obserwacji zjawisk dynamicznych w górotworze. Tąpania i wstrząsy górnicze są związane z nagłym uwolnieniem energii sprężystej, co generuje fale sprężyste oraz towarzyszące im sygnały akustyczne. Dlatego właściwą metodą jest metoda sejsmoakustyczna, czyli monitoring polegający na rejestracji zdarzeń (mikrowstrząsów, impulsów akustycznych) oraz ich analizie pod kątem aktywności, lokalizacji i zmian w czasie.
Odpowiedź "Sejsmoakustyczną." jest poprawna, bo bezpośrednio odnosi się do pomiaru i interpretacji zjawisk, które są fizycznie powiązane z mechanizmem tąpania. W praktyce kopalnianej takie obserwacje stanowią jedno z podstawowych narzędzi wnioskowania o wzroście lub spadku aktywności dynamicznej górotworu.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne do tego celu:
- "Magnetometryczną." Magnetometria dotyczy pomiaru pola magnetycznego; nie jest standardową metodą oceny zagrożenia tąpaniami, bo nie mierzy bezpośrednio fal sejsmicznych ani emisji akustycznej związanej z naprężeniami.
- "Elektrometryczną." Elektrometria odnosi się do pomiarów wielkości elektrycznych (np. ładunków/potencjałów). Może mieć zastosowania w innych obszarach pomiarowych, ale nie stanowi typowej, podstawowej metody oceny zagrożenia tąpaniami w ruchu zakładu górniczego.
- "Radiometryczną." Radiometria wiąże się z pomiarem promieniowania; stosuje się ją w kontekstach dozymetrycznych lub geologicznych, natomiast nie służy do monitorowania zjawisk sejsmicznych poprzedzających tąpania.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o tąpania szukaj metod, które mierzą drgania, fale sejsmiczne lub emisję akustyczną górotworu. Metody "-metryczne" z innych działów fizyki często są tu tylko dystraktorami.
