W zadaniu trzeba wybrać taką naczepę, która jednocześnie:
- nie przekroczy dopuszczalnej ładowności pojazdu (ograniczenie masowe),
- zapewni możliwie najwyższy współczynnik wypełnienia skrzyni ładunkowej (ograniczenie przestrzenno-wymiarowe).
Najpierw weryfikuje się masę całkowitą ładunku: 160 beczek × 150 kg/beczka = 24 000 kg. Następnie porównuje się tę wartość z ładownościami poszczególnych naczep podanymi w załączonych danych (ilustracji/tabeli). Każda naczepa, której dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 24 000 kg, odpada bez względu na to, jak dobrze "mieści" beczki.
Drugi etap to ocena upakowania. Beczki mają kształt walca (średnica 600 mm, wysokość 900 mm), więc sposób ustawienia i rozmieszczenia na podłodze (oraz ewentualne piętrowanie, jeśli dopuszczone) wpływa na to, jaka część powierzchni i objętości skrzyni ładunkowej zostanie realnie wykorzystana. Naczepa o większej długości/szerokości nie zawsze da lepszy wynik, jeśli układ beczek powoduje duże "puste" pola lub niekorzystne dopasowanie do wymiarów skrzyni.
Odpowiedź "Naczepę 3." jest poprawna, ponieważ zgodnie z danymi technicznymi naczep w zadaniu pozwala ona przewieźć ładunek o masie 24 000 kg bez przekroczenia dopuszczalnej ładowności, a jednocześnie zapewnia najwyższy współczynnik wypełnienia przestrzeni ładunkowej dla zadanych wymiarów beczek.
Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z jednego z dwóch powodów: albo nie spełniają ograniczenia masowego (zbyt mała ładowność dla 24 000 kg), albo mimo spełnienia masy dają gorsze wykorzystanie przestrzeni (niekorzystne dopasowanie wymiarów skrzyni do układu beczek, większe straty miejsca). Na egzaminie warto zawsze stosować kolejność: najpierw warunek "twardy" (ładowność), potem optymalizacja (wypełnienie).
