WDM (multipleksacja falowa) oznacza przesył wielu kanałów optycznych jednocześnie jednym włóknem poprzez użycie różnych długości fali. W takim torze spotyka się zarówno elementy selektywne względem długości fali (np. urządzenia typu multiplekser/demultiplekser), jak i elementy pasywne służące do prostego łączenia lub rozdzielania sygnału, czyli sprzęgania.
Odpowiedź "Sprzęgacz." jest właściwa, gdy symbol "X" na schemacie oznacza punkt, w którym sygnał optyczny jest łączony z innego toru albo dzielony na dwa wyjścia (np. węzeł odgałęzienia, monitoringu mocy, rozdziału na dwa włókna). Sprzęgacz jest typowym elementem pasywnym: nie wzmacnia sygnału, a jedynie rozdziela/łączy moc optyczną zgodnie z konstrukcją.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym kontekście:
- "Multiplekser." kojarzy się bezpośrednio z WDM, ale jego rola to zwykle łączenie kanałów o różnych długościach fali do jednego włókna (lub ich rozdzielanie). Jeżeli symbol na schemacie przedstawia zwykłe sprzęganie (bez funkcji selekcji długości fali), to nazwa "multiplekser" byłaby zbyt specyficzna i myląca.
- "Przełącznica." (krosownica światłowodowa) to element organizacji połączeń: terminacji, przełączania patchcordami i zarządzania włóknami. Na schematach toru transmisyjnego nie pełni roli łączenia mocy sygnału w sensie sprzęgania optycznego, tylko rolę punktu krosowego/terminacyjnego.
- "Wzmacniacz." jest elementem aktywnym (np. optycznym) służącym do podniesienia poziomu sygnału. Jeżeli "X" jest symbolem sprzęgania/rozdziału, to wzmacniacz nie pasuje funkcjonalnie, bo nie realizuje rozgałęzienia ani sumowania mocy w pasywny sposób.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz na schemacie element, który ma kilka wejść/wyjść i jego sens to "dołączenie/odgałęzienie" toru, najpierw rozważ sprzęgacz/splitter. Gdy element wyraźnie grupuje kanały opisane długościami fali, wtedy bardziej pasuje multiplekser WDM.
