Pytanie opisuje charakterystyczny układ ruchów roboczych: ruch posuwisto-zwrotny jako główny ruch roboczy elementu niosącego przedmiot oraz dwa niezależne ruchy narzędzia: obrotowy i wgłębny (dosuw).
"Szlifierka do płaszczyzn" spełnia te warunki: stół z zamocowanym przedmiotem wykonuje ruch prostoliniowy zwrotny, zapewniając przejścia pod ściernicą. Narzędzie, czyli ściernica, pracuje dzięki ciągłemu obrotowi wokół własnej osi (to podstawowy ruch roboczy narzędzia ściernego). Dodatkowo ściernica ma ruch wgłębny rozumiany jako dosuw w kierunku przedmiotu (najczęściej pionowy), który ustala i koryguje głębokość zdejmowanego naddatku. Te dwa ruchy narzędzia nie są tym samym: obrót powoduje skrawanie ziarnami ściernymi, a wgłębny dosuw steruje "ile" materiału jest zdejmowane.
Pozostałe odpowiedzi odpadają, bo nie spełniają łącznie warunku "narzędzie ma ruch obrotowy i wgłębny" oraz wskazanego ruchu głównego:
- "Przeciągarka" – przeciągacz wykonuje zasadniczo ruch prostoliniowy; nie jest to obrabiarka, w której narzędzie typowo obraca się, więc warunek ruchu obrotowego narzędzia nie jest spełniony.
- "Strugarka wzdłużna" – stół rzeczywiście porusza się posuwisto-zwrotnie, ale narzędzie skrawające (nóż) nie wykonuje ruchu obrotowego; pracuje ruchem skrawania wynikającym z ruchu stołu.
- "Honownica" – w honowaniu narzędzie zwykle łączy ruch obrotowy z ruchem posuwisto-zwrotnym wzdłużnym, a kinematyka i cel obróbki (głównie powierzchnie wewnętrzne) różnią się od opisu typowego dla szlifowania płaszczyzn z dosuwem wgłębnym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się obrót ściernicy oraz dosuw (wgłębny) sterujący głębokością, a element z przedmiotem wykonuje ruch zwrotny, najczęściej chodzi o szlifierkę do płaszczyzn.
