KWALIFIKACJA INF8 - CZERWIEC 2018

Adres IPv6 składa się z 8 hekstetów (grup po 16 bitów) zapisanych szesnastkowo i rozdzielonych dwukropkami. Aby wykonać kompresję (skrócenie zapisu), stosuje się dwie kluczowe reguły:

• Usuwanie zer wiodących w pojedynczym hekstecie: wolno skasować tylko zera stojące na początku grupy. Przykłady: 0000 → 0, 0400 → 400, 0EF0 → EF0. Nie wolno usuwać cyfr innych niż zera ani "środkowych" zer.
• Kompresja ciągu zer (hefstetów równych 0000) do zapisu ::. Tę operację wolno zastosować tylko raz w całym adresie, aby zapis pozostał jednoznaczny. Zwykle kompresuje się najdłuższy ciąg 0000.

Dla adresu: FE80:0000:0000:0000:0EF0:0000:0000:0400:

1. Najpierw skracamy hekstety z zerami wiodącymi: 0EF0 → EF0 oraz 0400 → 400. Hekstety 0000 pozostają kandydatami do kompresji.
2. Występuje kilka grup 0000, ale najdłuższy ciąg ma długość 3 na początku (po FE80) oraz długość 2 pod koniec (przed 0400). Zgodnie z zasadą wybiera się najdłuższy ciąg do :: (i nie używa się :: więcej niż raz).
3. Po zastosowaniu tych reguł otrzymujemy zapis: FE80::EF0:0:0:400.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

• FE8:EF::400 – zmienia wartość pierwszego hekstetu (FE80 nie może stać się FE8) i miesza strukturę grup; to nie jest dozwolone skracanie.
• FE8:EF0:0:0:400 – również zniekształca początek adresu (FE80 → FE8) oraz pomija część hekstetów bez prawidłowego użycia ::.
• FE80::EF:4 – usuwa cyfry niebędące zerami wiodącymi (0EF0 nie może stać się EF) oraz błędnie skraca 0400 do 4 (prawidłowo: 400). Zapis przestaje odpowiadać temu samemu adresowi.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze policz, czy po skróceniu da się "odtworzyć" dokładnie 8 hekstetów. Jeśli zapis zmienia FE80 albo usuwa cyfry inne niż zera wiodące, to na pewno jest błędny.