Kosztorys (budżet) produkcji filmu fabularnego obejmuje wydatki bezpośrednio związane z przygotowaniem, realizacją i zakończeniem projektu filmowego. W praktyce są to m.in. koszty twórców i ekipy, aktorów, wynajmu sprzętu, scenografii, kostiumów, transportu, noclegów, postprodukcji oraz usług zewnętrznych. Do tej grupy należą również honoraria konsultantów – ekspertów, którzy pomagają zapewnić wiarygodność i poprawność merytoryczną (np. konsultacja historyczna, językowa, medyczna, wojskowa, prawna czy obyczajowa).
Odpowiedź "Honoraria konsultanta do filmu." jest więc poprawna, bo stanowi normalny, projektowy koszt usługi intelektualnej nabywanej na potrzeby konkretnej produkcji.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowej struktury kosztorysu filmu fabularnego:
- "Honoraria inspektora emisji." – emisja dotyczy nadawania/odtwarzania materiału (obszaru nadawcy lub dystrybucji), a nie samego procesu wytworzenia filmu. Taka rola jest kojarzona raczej z kontrolą emisji w środowisku nadawczym niż z budżetem planu filmowego.
- "Zakup samochodów służbowych." – zakup aut to wydatek inwestycyjny organizacji (majątek firmy), zwykle nieujmowany jako standardowa pozycja kosztowa pojedynczego projektu filmowego. W produkcji częściej planuje się najem/transport jako usługę, a nie zakup środków trwałych na potrzeby jednego tytułu.
- "Delegacje realizacyjno-redakcyjne." – choć delegacje ekipy mogą występować jako koszt logistyczny, sformułowanie jest niejednoznaczne i mocno związane z realiami pracy redakcyjnej/nadawczej. W kontekście filmu fabularnego typowe jest ujmowanie kosztów podróży i zakwaterowania w kategoriach transport/noclegi, a nie jako "delegacje redakcyjne".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy kosztorysu filmu, szukaj odpowiedzi, które opisują koszt bezpośrednio potrzebny do powstania filmu (ludzie, usługi, sprzęt, postprodukcja). Odpowiedzi odnoszące się do emisji, struktury nadawcy albo zakupów majątku firmy zwykle nie są właściwą pozycją kosztową projektu.
