W stycznikach zasilanych prądem przemiennym siła przyciągania elektromagnesu nie jest stała. Wynika to z tego, że prąd (a więc i strumień magnetyczny w rdzeniu) okresowo maleje, a w każdej połówce okresu przechodzi przez wartość bliską zeru. Gdyby nie zastosowano dodatkowego rozwiązania, w tych chwilach zwora mogłaby się na moment odrywać od jarzma, co powoduje drgania i charakterystyczne brzęczenie, a także przyspieszone zużycie mechaniczne.
Element wskazywany w tego typu zadaniach jako niewielka wstawka/pierścień na biegunie elektromagnesu to zwykle pierścień cieniujący (zwany też pierścieniem zwiernym). Jego rola polega na wytworzeniu opóźnionej w fazie składowej strumienia magnetycznego, tak aby w pobliżu zera prądu nadal utrzymywała się dostateczna siła przyciągania. W praktyce oznacza to, że odpowiedź "Likwiduje drgania zwory" jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Zmniejsza siłę docisku zwory." – w prawidłowo działającym styczniku dąży się do stabilnego, pewnego dociągnięcia zwory, a nie do celowego zmniejszania docisku. Pierścień cieniujący działa przeciwnie: pomaga utrzymać przyciąganie w krytycznych chwilach.
- "Likwiduje magnetyzm szczątkowy." – zjawisko magnetyzmu szczątkowego ogranicza się innymi metodami (np. odpowiednim doborem materiału i konstrukcji obwodu magnetycznego). Pierścień cieniujący nie jest typowym "kasownikiem" magnetyzmu szczątkowego; jego głównym celem jest eliminacja drgań/brzęczenia przy zasilaniu AC.
- "Zmniejsza napięcie podtrzymania cewki." – redukcja mocy lub napięcia podtrzymania to domena rozwiązań układowych (np. elektronika sterująca, układy ekonomizera), a nie prosta wstawka na biegunie rdzenia. Wskazany element pracuje w obwodzie magnetycznym, nie jako regulator napięcia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawia się stycznik AC i pytanie o element przy biegunie elektromagnesu, bardzo często chodzi o rozwiązanie przeciw brzęczeniu/drganiom zwory.
