W szkółce prowadzonej w gruncie na suchej glebie klasy V kluczowa jest tolerancja roślin na niedobór wody oraz zdolność do wzrostu w podłożu ubogim i często piaszczystym. Gatunki polecane na takie warunki mają zwykle cechy przystosowawcze ograniczające stres suszy (mniejsza transpiracja, głębszy lub rozległy system korzeniowy, tolerancja na zasolenie i ubóstwo składników).
Odpowiedź "Dereń kousa (Cornus kousa)" jest właściwa, ponieważ ten gatunek w praktyce bywa opisywany jako wymagający podłoża bardziej zasobnego i stabilnie wilgotnego; na stanowisku suchym i słabej klasy może rosnąć słabiej, gorzej się przyjmować i wymagać częstszego nawadniania oraz poprawy gleby. W warunkach szkółkarskich, gdzie liczy się powtarzalność i tempo wzrostu, jest to istotna wada.
Pozostałe propozycje są typowo kojarzone z lepszą tolerancją na suszę i słabsze gleby, dlatego w takim zestawie wypadają jako bardziej odpowiednie dla klasy V:
- "Perukowiec podolski (Cotinus coggygria)" – w praktyce uchodzi za krzew dobrze znoszący stanowiska ciepłe i okresowo suche; zwykle wybiera się go do nasadzeń o niższych wymaganiach wodnych.
- "Berberys Thunberga (Berberis thunbergii)" – jest często stosowany w zieleni miejskiej i ogrodowej, gdzie bywa narażony na przesychanie; zwykle uznaje się go za krzew tolerancyjny względem gleb.
- "Rokitnik pospolity (Hippophaë rhamnoides)" – jest powszechnie kojarzony z siedliskami suchymi i lekkimi, bywa też wykorzystywany jako roślina odporna na trudne warunki.
Na egzaminie warto czytać warunek "uprawa gruntowa" dosłownie: jeżeli gleba jest słaba i sucha, dobór roślin powinien minimalizować konieczność intensywnego podlewania i nawożenia. Zwracaj też uwagę, że zalecenia mogą zależeć od lokalnego klimatu, odmiany i technologii produkcji (np. nawadnianie), co jest powodem, dla którego zestawienia gatunków mogą być okresowo aktualizowane.
