Przy ręcznej zgrubnej obróbce szkła kluczowe jest dobranie takiego materiału ściernego, który skutecznie usuwa naddatek, a jednocześnie jest przeznaczony do materiałów twardych i kruchych. Z tego powodu właściwym wyborem jest ściernica karborundowa, czyli ściernica wykonana ze ścierniwa na bazie węglika krzemu. To ścierniwo jest powszechnie kojarzone z obróbką szkła i ceramiki, szczególnie na etapie zgrubnym (formowanie, wyrównywanie, usuwanie ostrych krawędzi).
Odpowiedź "elektrokorundową" odnosi się do ścierniwa na bazie tlenku glinu (korundu). Takie ściernice są szeroko stosowane w obróbce metali i wielu zastosowaniach ogólnych, ale w kontekście tego pytania nie są typowym pierwszym wyborem do zgrubnej ręcznej obróbki szkła.
Odpowiedzi "drewnianą" oraz "korkową" dotyczą materiałów, które w praktyce częściej pełnią funkcję nośnika (np. do past i proszków polerskich) lub elementu polerującego w obróbce wykańczającej. Nie są to ściernice przeznaczone do zgrubnego zdejmowania materiału ze szkła.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowo "zgrubnej". Jeśli pytanie dotyczy wstępnego szlifowania szkła, szukaj ścierniwa "do twardych i kruchych" (karborund/węglik krzemu), a jeśli dotyczy połysku i wygładzania końcowego, wtedy częściej pojawiają się rozwiązania polerskie (filc, korek, pasty).
