W komutacji pakietów informacja jest dzielona na pakiety, a sieć nie rezerwuje na wyłączność całego toru transmisyjnego na czas rozmowy/sesji. Zasoby łączy są współdzielone, a pakiety mogą być przełączane i przekazywane dalej w zależności od aktualnego stanu sieci.
Dlatego odpowiedź "Zestawiane jest stałe, dedykowane połączenie na czas transmisji." nie pasuje do komutacji pakietów. Taki mechanizm jest typowy dla komutacji łączy, gdzie przed przesyłaniem danych zestawia się kanał (połączenie) i utrzymuje go przez czas trwania transmisji, rezerwując zasoby.
Pozostałe odpowiedzi opisują cechy, które są spójne z ideą sieci pakietowych:
- "Duża przepustowość efektywna dzięki współdzieleniu zasobów łącza." — wynika z multipleksacji statystycznej: wielu użytkowników współdzieli to samo łącze, a pasmo jest wykorzystywane wtedy, gdy ktoś faktycznie nadaje.
- "Każdy pakiet może podlegać niezależnemu trasowaniu w sieci." — pakiety mogą podążać różnymi drogami (w zależności od routingu i warunków w sieci), nie muszą iść jednym, wcześniej zarezerwowanym kanałem.
- "Odporność na uszkodzenia przez możliwość zmiany drogi transmisji." — gdy część sieci ulegnie awarii, mechanizmy routingu mogą wyznaczyć trasę alternatywną, co zwiększa odporność usługi.
Warto też pamiętać o typowym nieporozumieniu: w sieciach pakietowych kontrola błędów może być wielopoziomowa (np. na łączu i end-to-end), ale to nie zmienia podstawowej różnicy: brak dedykowanego, stałego połączenia rezerwowanego na czas transmisji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się "zestawienie stałego kanału" lub "dedykowana rezerwacja zasobów", zwykle jest to trop na komutację łączy, nie pakietów.
