Tablica partycji opisuje, jak dysk jest podzielony na partycje (gdzie zaczynają się i kończą, jaki mają typ). W praktyce najczęściej spotkasz dwa style partycjonowania: MBR oraz GPT.
Odpowiedź "GPT" jest właściwa, ponieważ w typowych środowiskach administracyjnych (zwłaszcza w nowoczesnych systemach z UEFI) to właśnie GPT umożliwia tworzenie dużej liczby partycji na jednym dysku. Bardzo często podawana wartość 128 wynika z domyślnej liczby wpisów w tablicy partycji GPT w popularnych implementacjach (np. narzędzia/systemy operacyjne rezerwują miejsce na określoną liczbę rekordów).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "MBR" to starszy styl partycjonowania. Jest kojarzony z ograniczeniami liczby partycji (klasycznie 4 podstawowe, a więcej przez partycję rozszerzoną i logiczne), więc nie pasuje do wymagania "do 128".
- "BOOT" nie jest standardową nazwą tablicy partycji. Może kojarzyć się z procesem uruchamiania systemu lub nazwami folderów/sekcji, ale nie opisuje struktury podziału dysku na partycje.
- "NTLDR" to element związany z rozruchem starszych wersji systemów Windows, a nie mechanizm partycjonowania. Nie określa liczby partycji na dysku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy tablicy partycji i dużej liczby partycji, najpierw porównaj MBR vs GPT. Jeżeli wśród odpowiedzi pojawiają się nazwy kojarzące się z rozruchem (np. pliki/hasła typu "NTLDR"), to zwykle są to dystraktory niezwiązane bezpośrednio z partycjonowaniem.
