Opis "ucisk fałdu skóry, zwolnienie i przesunięcie rąk" odpowiada technice ugniatania. W ugniataniu tkanki są chwytane, unoszone lub ściskane (często tworząc fałd), następnie nacisk jest modulowany (naprzemiennie zwiększany i zmniejszany), a dłonie przesuwają się, aby opracować kolejne fragmenty. To technika pracy bardziej "w głąb" niż ruchy czysto powierzchowne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- Rozcieranie opiera się przede wszystkim na ruchach tarcia (kolistych, posuwistych) wykonywanych zwykle bez charakterystycznego chwytania i przemieszczania fałdu skórnego. Kluczowa jest praca przez tarcie, a nie ściskanie i zwalnianie.
- Oklepywanie ma formę rytmicznych, krótkich uderzeń (klaskanie, siekanie, miotełkowanie). W opisie nie ma elementu uderzeń, tylko ucisk i przesuwanie.
- Głaskanie to ruchy ślizgowe po powierzchni skóry, zwykle spokojne i ciągłe, bez wyraźnego chwytania tkanek w fałd i bez mechaniki "ucisk–zwolnienie" typowej dla ugniatania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "fałd skórny", "chwytanie", "ściskanie" oraz praca naprzemienna (ucisk i zwolnienie), najczęściej chodzi o ugniatanie. Gdy dominują słowa "tarcie" lub "ruchy koliste", częściej będzie to rozcieranie, a gdy "uderzenia" – oklepywanie.
