W II półroczu drugiego roku życia (około 18–24 miesiące) większość dzieci intensywnie rozwija motorykę małą, kontrolę chwytu oraz koordynację wzrokowo-ruchową. Aktywności plastyczne powinny być przede wszystkim: krótkie, proste, możliwe do wykonania samodzielnie w części zadania oraz bezpieczne (bez ostrych narzędzi i bez wymagań przekraczających typową precyzję ruchów dłoni).
Odpowiedź "Kolorowanie kredkami." jest najbardziej właściwa, ponieważ kredki (zwłaszcza grubsze) pozwalają dziecku ćwiczyć: nacisk, prowadzenie śladu po kartce, zmianę kierunku ruchu i utrzymanie uwagi na zadaniu. To bezpośrednio wspiera początki grafomotoryki i jest łatwe do stopniowania (duże formaty, proste kontury, krótkie odcinki).
"Malowanie pędzelkiem." może być stosowane, ale często wymaga bardziej stabilnej kontroli nad narzędziem, dozowania farby i planowania ruchu. U części dzieci w tym wieku skutkuje to głównie rozmazywaniem lub szybkim zniechęceniem, więc jako opcja "najbardziej właściwa" bywa mniej trafna.
"Wydzieranie kształtów." wymaga skoordynowanego chwytu obu rąk i umiejętności kontrolowania kierunku rozrywania papieru. Dla wielu dzieci 18–24 miesiące jest to zbyt trudne bez znacznej pomocy dorosłego, a wtedy maleje wartość ćwiczenia samodzielności.
"Wycinanie nożyczkami" jest zazwyczaj nieadekwatne dla tej grupy wiekowej ze względu na wysokie wymagania precyzji oraz kwestie bezpieczeństwa. Umiejętność bezpiecznego i celowego cięcia pojawia się typowo później.
W praktyce opiekunka dziecięca dobiera technikę, obserwując dziecko: jeśli zadanie powoduje frustrację, warto je uprościć (większe narzędzia, krótszy czas, mniej etapów) i wzmacniać sukces.
