W technologii wytwarzania odzieży techniki klejenia rozróżnia się m.in. według skali i celu wzmocnienia. Odpowiedź "małych wklejek" dotyczy klejenia miejscowego: przykleja się niewielkie fragmenty wkładu (wzmocnienia) tylko tam, gdzie jest to potrzebne konstrukcyjnie lub użytkowo, np. dla stabilizacji wybranego odcinka, ograniczenia rozciągania czy wzmocnienia newralgicznego punktu.
Na rysunkach technologicznych taka technika jest zwykle rozpoznawalna po tym, że elementy klejone są przedstawione jako małe, wyodrębnione "łatki" umieszczone w konkretnych miejscach, a nie jako jedna warstwa obejmująca cały detal.
- Małych wklejek – poprawne, bo wskazuje na klejenie ograniczone do małych fragmentów, wykonywane selektywnie.
- Tymczasowych złączy – nie pasuje, ponieważ "złącza tymczasowe" odnoszą się do połączeń pomocniczych (na czas montażu), a nie do docelowej metody wzmocnienia klejem/wkładem; na rysunku oczekuje się identyfikacji techniki klejenia.
- Wkładów sztywnikowych – to nazwa rodzaju materiału/wkładu (co jest wklejane), a nie nazwa techniki klejenia (jak jest wklejane). Pytanie dotyczy metody, więc ta odpowiedź miesza kategorię "materiał" z "technologią".
- Wielkopowierzchniowego klejenia – byłoby właściwe, gdyby rysunek pokazywał podklejenie dużego obszaru lub całego elementu jednolitą warstwą. Jeśli widać tylko małe, rozłączne wklejki, nie jest to klejenie wielkopowierzchniowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach mieszają się "materiały" (wkłady) i "procesy" (klejenie), najpierw zdecyduj, czy pytanie wymaga nazwy czynności/techniki, czy nazwy elementu. Tutaj kluczowe jest słowo "technikę", więc wybieraj nazwy metod klejenia.
