W pytaniu rozpoznaje się technologię urabiania złoża przez koparkę jednonaczyniową na podstawie cech schematu pracy: położenia stanowiska koparki, wysokości urabiania oraz sposobu prowadzenia frontu robót.
Odpowiedź "system zabierkowy, praca koparki nadsiębiernie" jest poprawna, gdy rysunek pokazuje urabianie prowadzone etapami (kolejnymi "zabierkami") oraz wybieranie urobku z poziomu znajdującego się powyżej miejsca posadowienia maszyny. W pracy nadsiębiernej kluczowe jest to, że łyżka urabia materiał nad poziomem, na którym stoi koparka, co wpływa na geometrię cyklu, dobór parametrów pracy i organizację frontu.
Pozostałe technologie (dystraktory) są typowo mylone, gdy uczeń nie odróżnia:
- nadsiębiernej od podsiębiernej – w podsiębiernej urabianie zachodzi poniżej poziomu posadowienia koparki, co zmienia położenie skrawania i często sposób podejścia do skarpy,
- systemu zabierkowego od innych sposobów prowadzenia urabiania – jeśli na schemacie widać podział frontu na kolejne odcinki/wycinki, wskazuje to na urabianie etapowe, a nie jednorazowe wybieranie całej szerokości.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na dwa "słowa-klucze" w rysunku: gdzie stoi koparka oraz gdzie jest strefa urabiania. Jeśli strefa urabiania jest wyżej – to nadsiębiernie; jeśli niżej – podsiębiernie. Następnie ocenia się, czy front jest dzielony na kolejne fragmenty (zabierki), co odpowiada systemowi zabierkowemu.
