KWALIFIKACJA INF2 - PAŹDZIERNIK 2016 (test 2)

PYTANIE NR 33.
Którą usługę należy zainstalować na serwerze, by było możliwe korzystanie z nazw domenowych?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Usługa DNS odpowiada za tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP i odwrotnie. Bez działającego serwera DNS stacje robocze nie rozwiążą nazw typu www.firma.local, więc będą wymagały ręcznych wpisów w pliku hosts. AD, SNTP i DHCP nie realizują rozwiązywania nazw.

Pełne wyjaśnienie:

Możliwość korzystania z nazw domenowych (np. nazw hostów i domen) wymaga mechanizmu, który potrafi zamienić nazwę na adres IP oraz często także wykonać odwrotne mapowanie. Taką funkcję pełni usługa DNS (Domain Name System). Klient, wpisując nazwę (np. serwerplikow.firma.local), wysyła zapytanie DNS i otrzymuje w odpowiedzi właściwy adres IP, dzięki czemu połączenie może zostać zestawione.

Odpowiedź "DNS" jest poprawna, ponieważ to właśnie DNS jest standardowym systemem rozwiązywania nazw w sieciach TCP/IP. W praktyce administracyjnej DNS jest krytyczny zarówno w sieciach lokalnych, jak i w środowiskach domenowych, gdzie wiele usług korzysta z rekordów DNS.

Pozostałe odpowiedzi nie spełniają wymaganego celu:

  • "AD" (Active Directory) odpowiada za usługi katalogowe, uwierzytelnianie i zarządzanie obiektami domeny, ale nie jest samą usługą rozwiązywania nazw. AD zwykle korzysta z DNS, a nie go zastępuje.
  • "SNTP" dotyczy synchronizacji czasu (wariant NTP). Jest ważny dla poprawnego działania logowania i usług domenowych, lecz nie mapuje nazw na adresy IP.
  • "DHCP" służy do automatycznego przydzielania konfiguracji IP (adres IP, maska, brama, często także adres serwera DNS). DHCP może wskazać klientowi, jakiego DNS używać, ale nie realizuje samego rozwiązywania nazw.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "korzystania z nazw" lub "tłumaczenia nazw na IP", właściwym skojarzeniem jest DNS. Jeśli dotyczy "automatycznego nadawania adresów", wtedy DHCP; jeśli "katalogu użytkowników i komputerów" – AD; jeśli "zegara w sieci" – NTP/SNTP.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
DNS (Domain Name System) to usługa, która tłumaczy nazwy (np. nazwy hostów i domen) na adresy IP. Dzięki temu użytkownik może korzystać z czytelnych nazw zamiast pamiętać adresy liczbowe. DNS działa poprzez zapytania o rekordy w strefach DNS.
Klient wysyła zapytanie DNS o konkretną nazwę (np. rekord typu A/AAAA). Serwer DNS odpowiada adresem IP albo przekazuje zapytanie dalej (rekurencja) do innych serwerów. Bez poprawnej odpowiedzi DNS aplikacja zwykle nie wie, pod jaki IP ma się połączyć.
W środowisku domenowym wiele usług AD publikuje się w DNS (np. informacje o kontrolerach domeny). AD opiera wyszukiwanie zasobów na rekordach DNS, dlatego błędna konfiguracja DNS często powoduje problemy z logowaniem lub odnajdywaniem usług domeny.
Nie. DHCP przydziela konfigurację IP (adres, maskę, bramę) i może podać klientowi adres serwera DNS, ale nie rozwiązuje nazw. Jeśli nie ma działającego DNS, urządzenia nie będą poprawnie tłumaczyć nazw na IP (poza wyjątkami jak lokalny plik hosts).
SNTP to uproszczona implementacja NTP, czyli protokołu synchronizacji czasu. Zapewnia zgodność zegarów urządzeń w sieci, co jest ważne m.in. dla logów i uwierzytelniania. Nie ma jednak funkcji tłumaczenia nazw domenowych na adresy IP.
Najczęściej pojawiają się rekordy: A (nazwa → IPv4), AAAA (nazwa → IPv6), CNAME (alias), MX (poczta), NS (serwery strefy), czasem PTR (odwrotne mapowanie). Warto znać ich przeznaczenie.
W praktyce używa się narzędzi typu nslookup lub dig, aby zapytać o rekord dla nazwy i sprawdzić odpowiedź. Jeśli zapytania nie działają, weryfikuje się konfigurację DNS klienta, dostępność serwera DNS oraz poprawność stref i rekordów.
W Windows Server instaluje się rolę serwera DNS, a następnie zarządza strefami i rekordami w konsoli administracyjnej DNS. Kluczowe jest utworzenie odpowiedniej strefy, dodanie rekordów oraz skonfigurowanie przekazywania zapytań (forwarders), jeśli serwer ma rozwiązywać też nazwy internetowe.
Plik hosts może wystarczyć w bardzo małych, testowych środowiskach (pojedyncze mapowania), ale jest trudny w utrzymaniu, bo wymaga ręcznych zmian na każdym komputerze. W sieci firmowej lub szkolnej standardem jest DNS, bo zapewnia centralne i spójne rozwiązywanie nazw.
Typowe przyczyny to: błędnie ustawiony adres serwera DNS na kliencie, brak lub zły rekord w strefie, niepoprawna delegacja strefy, problemy z rekurencją/forwarderami lub blokada zapytań na zaporze. Na egzaminie warto rozróżnić problem DNS od problemu adresacji (DHCP).
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 73% zdających egzamin. średnio łatwe

Specjaliści zwracają uwagę: "Usługa DNS odpowiada za tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP i odwrotnie."

Źródła:

  • RFC 1034: Domain Names - Concepts and Facilities, IETF, 1987-11, https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc1034 (dostęp: 2026-02-27)
  • RFC 1035: Domain Names - Implementation and Specification, IETF, 1987-11, https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc1035 (dostęp: 2026-02-27)
  • Microsoft Learn: DNS Server overview (Windows Server), https://learn.microsoft.com/en-us/windows-server/networking/dns/dns-server-overview (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Dokumentacja DNS (koncepcje: strefy, rekordy, delegacje, TTL)
  • Materiały szkoleniowe z administracji Windows Server lub Linux (BIND) w zakresie DNS
  • Ćwiczenia praktyczne: tworzenie strefy DNS i rekordów A/CNAME/MX oraz testowanie zapytań

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego