Określenie "progenia" odnosi się do wady zgryzu, w której żuchwa jest ustawiona doprzednio w stosunku do szczęki. W obrazie klinicznym (i na schematach) często wiąże się to z relacją, gdzie dolny łuk zębowy jest "przed" górnym, a nagryz poziomy może być ujemny. Dlatego, jeśli rysunki pokazują wysunięcie żuchwy i charakterystyczną relację siekaczy, właściwą nazwą wady jest "progenię".
Odpowiedź "prognację" można błędnie wybrać przez podobieństwo brzmieniowe. Termin ten bywa kojarzony z wysunięciem, ale w zadaniu rozróżnia się pojęcia dotyczące innych relacji lub innego elementu układu szczękowo-żuchwowego niż ten przedstawiony na rysunku.
Odpowiedź "retrogenię" dotyczy sytuacji przeciwnej do progenii: związana jest z cofnięciem (dotylnym ustawieniem) w obrębie układu żuchwy względem szczęki. Jeśli na rysunkach widoczne jest wysunięcie żuchwy, retrogenia nie pasuje do obrazu.
Odpowiedź "mikrogenię" odnosi się przede wszystkim do wielkości (zbyt małej) części twarzoczaszki, a nie do samego jej ustawienia doprzedniego/dotylnego. Na schematach mikrogenia byłaby sugerowana przez "niedorozwój" rozmiaru, a nie dominujący obraz wysunięcia żuchwy względem szczęki.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach obrazkowych warto najpierw ocenić, czy problem dotyczy położenia (przód–tył) czy wielkości struktur. Dopiero potem dopasować nazwę, aby nie dać się zwieść podobnie brzmiącym terminom.
