W odzieży przeciwdeszczowej kluczowa jest funkcja ochronna: zatrzymanie opadów i ograniczenie przemakania warstwy wierzchniej. Z tego powodu właściwość "wysoka wodoszczelność" jest najbardziej adekwatna, bo bezpośrednio opisuje odporność materiału na przenikanie wody.
"Wysoka higroskopijność" oznacza zdolność wchłaniania wilgoci. Taka cecha bywa pożądana w bieliźnie lub warstwach podkładowych, bo może poprawiać odczucie komfortu poprzez sorpcję potu. Dla kurtki przeciwdeszczowej wysoka higroskopijność może wręcz zwiększać odczucie "mokrego" materiału i wydłużać czas schnięcia, więc nie jest cechą definiującą ochronę przed deszczem.
"Duża wytrzymałość tkaniny na rozciąganie" to ważny parametr trwałości (np. odporność na uszkodzenia podczas użytkowania), ale sama wytrzymałość nie przesądza o tym, czy materiał będzie chronił przed wodą. Można mieć materiał wytrzymały, który jednocześnie łatwo przemaka.
"Łatwość usuwania brudu z powierzchni tkaniny" dotyczy pielęgnacji i estetyki. Jest praktyczna w odzieży wierzchniej, jednak nie stanowi podstawowego kryterium "przeciwdeszczowości". W praktyce przy doborze materiału na kurtkę przeciwdeszczową najpierw ocenia się odporność na wodę, a dopiero potem inne cechy użytkowe (trwałość, wygodę, pielęgnację), zależnie od przeznaczenia wyrobu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się przeznaczenie odzieży (np. przeciwdeszczowa, zimowa, sportowa), wybieraj odpowiedź, która najściślej wiąże się z główną funkcją ochronną tego wyrobu.
