Ogranicznik (limiter) to procesor dynamiki, którego zadaniem jest zapobieganie przekroczeniu ustalonego poziomu (progu), tak aby zredukować lub wyeliminować przesterowanie oraz nadmierne piki sygnału. W praktyce limiter działa podobnie do kompresora, ale z bardzo dużym współczynnikiem kompresji (w skrajnym ujęciu dąży on do "nieskończonego").
Na rysunkach egzaminacyjnych limiter rozpoznaje się zwykle po charakterystyce statycznej wejście-wyjście:
- Poniżej progu sygnał przechodzi w przybliżeniu bez zmian (odcinek zbliżony do linii 1:1).
- W okolicy progu pojawia się "kolano" (twarde lub miękkie), czyli przejście pomiędzy brakiem obróbki a silnym ograniczaniem.
- Powyżej progu nachylenie charakterystyki jest wyraźnie mniejsze niż 1:1, co oznacza, że dalszy wzrost poziomu wejściowego powoduje tylko niewielki wzrost poziomu wyjściowego.
Dlatego poprawna jest ta charakterystyka, która pokazuje najsilniejsze spłaszczenie przebiegu po przekroczeniu progu (w porównaniu z typową kompresją o mniejszym współczynniku).
Pozostałe charakterystyki mogą przedstawiać inne procesory dynamiki:
- Jeśli powyżej progu nadal widać wyraźny wzrost wyjścia, tylko "łagodniejszy" niż 1:1, jest to bardziej typowe dla kompresora niż limitera.
- Jeśli obróbka dotyczy głównie zakresu poniżej pewnego progu (np. tłumienie cichych fragmentów), bardziej pasuje to do bramki lub ekspandera.
- Jeśli nachylenie jest > 1:1 w pewnym obszarze, może to odpowiadać ekspansji w górę (rzadziej spotykanej w podstawowych zadaniach).
W przygotowaniu do egzaminu warto ćwiczyć: rozpoznawanie progu, kierunku działania (powyżej czy poniżej progu) oraz porównywanie nachylenia krzywej względem linii 1:1.
