Korzeń chrzanu (Armoracia rusticana) rozpoznaje się głównie po kształcie i barwie. Typowy korzeń jest wydłużony, dość gruby, zwężający się ku końcowi, na zewnątrz zwykle jasnobeżowy/kremowy z chropowatą skórką i śladami po korzonkach bocznych. Po przekrojeniu lub przełamaniu wnętrze jest białe, włókniste.
W praktyce egzaminacyjnej łatwo pomylić chrzan z innymi jasnymi korzeniami warzyw (np. pietruszką korzeniową czy pasternakiem). Pomocne jest zwrócenie uwagi na to, że chrzan bywa mniej regularny, bardziej "drewniejący" i często ma wyraźniejsze, podłużne bruzdy.
Odpowiedź "B" jest prawidłowa, ponieważ przedstawia korzeń o typowych cechach chrzanu. Pozostałe fotografie są nieprawidłowe, gdy pokazują inny organ rośliny (np. kłącze/bulwę) albo inny gatunek o odmiennej budowie (np. korzeń bardziej cienki, gładki i równomierny lub wyraźnie segmentowany).
W turystyce wiejskiej rozpoznawanie chrzanu ma znaczenie praktyczne: to popularny składnik kuchni regionalnej i element warsztatów kulinarnych dla gości. Najbezpieczniej potwierdzać identyfikację także zapachem po starciu (bardzo ostry, "musztardowy").
