Wykonanie negatywu gipsowego to etap, od którego w dużej mierze zależy komfort i bezpieczeństwo użytkowania protezy podudzia. Najistotniejsze jest uzyskanie wiernego odwzorowania kształtu kikuta oraz możliwość kontrolowanego modelowania tkanek miękkich w trakcie wykonywania odlewu.
Odpowiedź "Opaskowa" jest właściwa, ponieważ metoda opaskowa umożliwia nakładanie opasek gipsowych bezpośrednio na kikut warstwa po warstwie i jednoczesne formowanie negatywu dłońmi. Dzięki temu wykonujący może na bieżąco korygować kształt, pilnować osiowości oraz wprowadzać potrzebne odciążenia i podparcia (w zależności od koncepcji leja). To zwykle daje najwyższą dokładność praktyczną w warunkach gabinetowo-pracownianych.
Odpowiedź "Skrzynkowa" jest mniej trafna, bo metody "skrzynkowe" (z użyciem pojemnika/ograniczenia) mogą utrudniać precyzyjne, miejscowe modelowanie i kontrolę docisku w trakcie wiązania gipsu, a dokładność zależy silnie od sposobu ustawienia kikuta i wypełnienia przestrzeni.
Odpowiedź "Dwuskrzynkowa" może brzmieć "bardziej zaawansowanie", ale sama złożoność organizacji odlewu nie przesądza o jakości odwzorowania. Bez możliwości swobodnego, ciągłego formowania negatywu rękami łatwiej o błędy w strefach wymagających precyzyjnej korekty.
Odpowiedź "Płatowa" kojarzy się z wykonywaniem odlewu z elementów/płatów, co zwiększa ryzyko nieciągłości, przesunięć i błędów na łączeniach. W protezowaniu podudzia nawet niewielkie niedokładności mogą przełożyć się na ucisk, ból, otarcia lub niestabilność leja.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "najdokładniejszej" metody negatywu, szukaj rozwiązania, które pozwala na najpełniejszą kontrolę kształtu i ucisku w trakcie wykonywania odlewu — a nie tylko na proste "zebranie" kształtu.
