KWALIFIKACJA CES3 - STYCZEŃ 2021

W technologii ceramiki metody formowania mechanicznego to takie sposoby kształtowania masy, w których zasadnicze nadanie kształtu odbywa się dzięki pracy urządzeń (maszyn) i ich ruchom roboczym. Do tej grupy zalicza się m.in. procesy typu ciągnienie (wytłaczanie/ekstruzja w ujęciu potocznym), różne odmiany dotłaczania oraz formowanie wspomagane drganiami, gdy drgania służą zagęszczeniu i uformowaniu wyrobu w formie.

Formowanie na kole garncarskim polega na ręcznym kształtowaniu plastycznej masy na obracającym się kole. Choć używa się prostego urządzenia (koła), kluczowa jest praca rąk i umiejętność operatora, a nie wymuszony przez maszynę cykl roboczy typowy dla mechanicznego formowania przemysłowego. Dlatego ta metoda jest traktowana jako technika warsztatowa/ ręczna, a nie klasyczna metoda formowania mechanicznego w przemyśle.

• Ciągnienie i następnie dotłaczanie – jest przykładem zmechanizowanego kształtowania: masa przechodzi przez narzędzie, a później jest dociskana/kalibrowana, co spełnia kryterium formowania mechanicznego.
• Formowanie przez wibrowanie – w praktyce przemysłowej drgania wykorzystuje się do ułożenia i zagęszczenia masy w formie, co stanowi mechaniczny sposób wspomagania kształtowania i poprawy odwzorowania.
• Termoplastyczne dotłaczanie – to również odmiana procesu realizowanego z użyciem urządzeń dociskowych; określenie "termoplastyczne" wskazuje na stan/temperaturę materiału, ale sam mechanizm nadania kształtu pozostaje związany z pracą maszyny.

W zadaniach egzaminacyjnych zwracaj uwagę na kryterium klasyfikacji: czy kształt nadaje głównie człowiek (technika ręczna), czy cykl roboczy urządzenia (metoda mechaniczna). Pomaga też wychwycenie negacji w pytaniu ("która nie jest zaliczana").