Metoda dłutowania Fellowsa (tzw. gear shaping) polega na kształtowaniu uzębienia narzędziem w postaci "zębnika" wykonującym ruch posuwisto-zwrotny oraz ruchy względne zapewniające tworzenie zarysu metodą obwiedniową. W praktyce jest to jedna z kluczowych metod, która potrafi wytwarzać uzębienia zewnętrzne i wewnętrzne, a także uzębienia w miejscach o gorszej dostępności niż przy frezowaniu obwiedniowym.
Dlatego odpowiedź "Dłutowania Fellowsa." jest właściwa: jest to technologia szczególnie kojarzona z możliwością nacinania uzębień wewnętrznych oraz wykonywania różnych geometrii uzębienia na tym samym typie obrabiarki (przy odpowiednim doborze narzędzia i nastaw), co pozwala zrealizować wymaganie "obu uzębień" z rysunku.
- "Frezowania obwiedniowego." (hobowanie) to bardzo wydajna metoda dla uzębień zewnętrznych, ale ma typowe ograniczenia dla uzębień wewnętrznych i w sytuacjach, gdy geometria lub dostępność uniemożliwia pracę freza ślimakowego. W zadaniach egzaminacyjnych często jest to właśnie "pułapka": metoda popularna, ale nie zawsze uniwersalna dla każdego rodzaju uzębienia.
- "Przepychania." to obróbka narzędziem wieloostrzowym prowadzonym osiowo. Sprawdza się w określonych przypadkach (np. gdy jest prostoliniowy przelot i zapewnione prowadzenie narzędzia), ale nie jest metodą typowo stosowaną do dowolnych uzębień kół zębatych w sensie "wykonania obu uzębień" zależnych od rysunku.
- "Przeciągania." (broaching) również wymaga bardzo specyficznych warunków: zwykle dotyczy profili wewnętrznych i produkcji wielkoseryjnej ze specjalnym przeciągaczem. Nie jest to metoda, którą dobiera się jako uniwersalne rozwiązanie do wykonania dwóch różnych uzębień jednego koła przedstawionego na rysunku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się metody "przeciąganie/przepychanie", warto od razu sprawdzić w myślach, czy zadanie dotyczy uzębienia (zwłaszcza wewnętrznego) i czy narzędzie musi wejść w otwór oraz mieć drogę przejścia. Jeżeli rysunek sugeruje uzębienia wewnętrzne lub trudno dostępne, bardzo często właściwą metodą jest dłutowanie (Fellowsa).