Opisana metoda naprawy ubytku w zabytkowych murach kamiennych to flekowanie. Jej istotą jest wykonanie w uszkodzonym miejscu regularnego (geometrycznego) gniazda w kamieniu, a następnie wstawienie fleka, czyli fragmentu kamienia dopasowanego rodzajem materiału oraz opracowanego (dociętego i podrzeźbionego) tak, aby możliwie dokładnie odtworzył brakującą część. Wstawka jest osadzana na odpowiednim spoiwie/kleju, a po związaniu wykańczana tak, by uzyskać zgodność lica i krawędzi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Kitowanie polega na uzupełnianiu ubytków kitem lub masą naprawczą (zaprawą/kompozytem), czyli materiałem plastycznym, który wypełnia ubytek i twardnieje. W opisie pytania kluczowa jest wstawka z kamienia i wykonanie gniazda, a nie wypełnienie masą.
- Sklejanie to łączenie pękniętych lub rozdzielonych elementów poprzez zastosowanie kleju, aby przywrócić ciągłość. Samo sklejanie nie musi obejmować wycinania geometrycznego gniazda ani wykonywania nowej kamiennej wstawki dopasowanej do ubytku.
- Plombowanie (w praktyce konserwatorskiej rozumiane jako "załatanie" ubytku) również odnosi się do wypełnienia ubytku materiałem naprawczym, a nie do osadzenia dopasowanego fragmentu kamienia w wyciętym gnieździe.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach szukaj słów-kluczy. Jeśli występują: gniazdo geometryczne + wstawienie fragmentu kamienia + obróbka i dopasowanie, to najczęściej chodzi o flekowanie (wstawkę kamienną). Jeśli dominuje opis "wypełniania masą", wtedy rozważ kitowanie lub plombowanie.
