Opis w pytaniu wskazuje na terapię, w której stymulacja (bodźcowanie) ma doprowadzić do uruchomienia ściśle określonego wzorca ruchowego. Taką logikę postępowania kojarzy się z metodą Vojty.
Metoda Vojty (opracowana w latach 60. XX wieku) opiera się na koncepcji lokomocji refleksowej. W praktyce terapeuta wykorzystuje ułożenie dziecka oraz bodźcowanie wybranych stref, aby wywołać powtarzalne reakcje ruchowe o charakterze wzorców. W pytaniu kluczowe są dwa elementy: (1) odwołanie do receptorów czucia głębokiego/propriocepcji oraz (2) cel w postaci uruchomienia konkretnego, zdefiniowanego wzorca.
Odpowiedź "Metoda NDT Bobath" jest nieprawidłowa, ponieważ NDT Bobath jest podejściem neurorozwojowym nastawionym na analizę postawy i ruchu, normalizację napięcia oraz torowanie bardziej funkcjonalnych aktywności. Może wykorzystywać bodźce czuciowe, ale nie jest definiowane przede wszystkim przez wyzwalanie ściśle ustalonych wzorców lokomocji refleksowej.
Odpowiedź "Metoda M. Montessori" jest nieprawidłowa, bo Montessori to koncepcja pedagogiczna/wychowawcza, a nie metoda fizjoterapeutyczna ukierunkowana na wyzwalanie odruchowych wzorców ruchu u niemowląt z MPD.
Odpowiedź "Metoda kinesiotapingu" również nie pasuje do opisu: kinesiotaping jest techniką wspomagającą (np. stabilizację, czucie, pracę mięśni), ale nie stanowi metody opartej na uruchamianiu specyficznych, z góry określonych wzorców lokomocji refleksowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie o ściśle określonych wzorcach uruchamianych poprzez bodźcowanie, najczęściej chodzi o podejście Vojty, a nie o ogólne torowanie ruchu charakterystyczne dla innych koncepcji neurorozwojowych.
