W hotelarstwie usługi dodatkowe mogą być kierowane wyłącznie do osób zakwaterowanych albo mieć charakter ogólnodostępny, czyli dostępny również dla klientów z zewnątrz (passantów). Kluczowe jest rozpoznanie, czy skorzystanie z danej usługi wymaga bycia gościem hotelowym (np. posiadania pokoju, numeru rezerwacji, relacji rozliczeniowej z pobytem), czy jest to oferta komercyjna działająca jak zwykły punkt usługowo-handlowy.
Poprawna jest grupa: "Usługi kosmetyczne, sprzedaż kwiatów, sprzedaż ciast z hotelowej cukierni." Są to typowe przykłady usług/punktów, które mogą obsługiwać zarówno gości, jak i osoby niezamelowane: zabieg kosmetyczny można sprzedać jak w salonie, kwiaty jak w kwiaciarni, a wyroby cukiernicze jak w cukierni. Nie ma tu warunku posiadania pokoju ani korzystania z infrastruktury przypisanej do pobytu.
Grupa z "Kiosk z pamiątkami, budzenie na życzenie, przekazywanie korespondencji" odpada, ponieważ budzenie i przekazywanie korespondencji to klasyczne czynności recepcji/obsługi pobytu, sensowne głównie dla osób zakwaterowanych (trzeba wiedzieć, kogo obudzić i do którego pokoju przekazać informację lub przesyłkę).
Grupa z "Czyszczenie odzieży, kantor wymiany walut, room service śniadania do pokoju" zawiera elementy potencjalnie ogólnodostępne (kantor), ale jednocześnie room service do pokoju jest usługą ściśle związaną z posiadaniem pokoju, więc cała grupa nie spełnia warunku "zarówno gościom, jak i passantom".
Grupa z "Przechowalnia bagażu, wynajęcie skrytki depozytowej, usługi hotelowego SPA" również bywa myląca: SPA może funkcjonować dla klientów zewnętrznych, jednak przechowalnia bagażu i depozyt są w praktyce często usługami powiązanymi z pobytem, bezpieczeństwem i procedurami przyjęcia/rozliczenia. W zadaniu liczy się grupa, w której wszystkie elementy jednoznacznie pasują do warunku.
Wskazówka egzaminacyjna: oceniaj każdy element zestawu. Jeśli choć jedna usługa jest typowa tylko dla gości (np. "do pokoju", "budzenie"), to cała odpowiedź jest fałszywa.
